Shloka 193
भीष्ममेवाभिदुद्राव सर्वसैन्यस्थ पश्यत: । राजन्! विजयी अर्जुनने समरभूमिमें दुःशासनको जीतकर समस्त सेनाओंके देखते- देखते भीष्मपर ही आक्रमण किया
bhīṣmam evābhidudrāva sarvasainyastha paśyataḥ | rājan vijayī arjunaḥ samara-bhūmau duḥśāsanaṃ jitvā samastasenānāṃ paśyatāṃ paśyatāṃ bhīṣme eva ākramaṇaṃ cakāra |
ສັນຊະຍະກ່າວວ່າ: ໂອ ພຣະຣາຊາ! ໃນຂະນະທີ່ກອງທັບທັງໝົດຈ້ອງມອງຢູ່ ອາຣຊຸນຜູ້ມີໄຊຊະນະ—ຫຼັງຈາກໄດ້ຊະນະທຸຫະສາສະນະໃນສະໜາມຮົບ—ກໍພຸ່ງເຂົ້າໂຈມຕີພີສະມະໂດຍກົງ. ຂະນະນັ້ນຊີ້ໃຫ້ເຫັນຄວາມໝັ້ນແນ່ຂອງອາຣຊຸນໃນການປະເຊີນໜ້າກັບນັກຮົບຜູ້ເຖົ້າທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່ທີ່ສຸດ ແມ່ນແຕ່ຢູ່ພາຍໃຕ້ສາຍຕາຂອງທຸກກອງກຳລັງ ບ່ອນທີ່ຄວາມກ້າຫານສ່ວນຕົວ ແລະຄວາມຈຳເປັນຂອງສົງຄາມ ປະທະກັບນ້ຳໜັກແຫ່ງໜ້າທີ່ ແລະຄວາມເຄົາລົບ.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the tension between personal reverence and public duty: even the most venerable figure (Bhīṣma) may become an opponent when the demands of kṣatriya-dharma and the necessities of war require decisive action, carried out openly and responsibly before the community of warriors.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that Arjuna, after defeating Duḥśāsana, immediately turns and charges directly at Bhīṣma, doing so in full view of all the assembled forces—an emphatic depiction of Arjuna’s momentum and intent to engage the foremost commander.