Shloka 766
जग्मुस्ते परलोकाय व्यादितास्यमिवान्तकम् | वे युद्धसे पीठ न दिखानेवाले, शौर्यसम्पन्न तथा सुवर्णमय ध्वज धारण करनेवाले थे। वे सब-के-सब युद्धमें मुँह फैलाये हुए कालके समान भीष्मके पास पहुँचकर घोड़े, रथ और हाथियोंसहित परलोकके पथिक हो गये
sañjaya uvāca | jagmus te paralokāya vyāditāsyam ivāntakam |
ສັນຊະຍະກ່າວວ່າ: ນັກຮົບເຫຼົ່ານັ້ນໄດ້ໄປສູ່ໂລກອື່ນ ດັ່ງເຂົ້າໄປໃນປາກມະຕະທີ່ອ້າປາກກວ້າງ. ບໍ່ເຄີຍຫັນຫຼັງໃນສົງຄາມ ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມກ້າຫານ ແລະຖືທຸງຄຳ ພວກເຂົາໄດ້ບຸກເຂົ້າຫາພີສະມະ; ແລະພ້ອມກັບມ້າ ລົດຮົບ ແລະຊ້າງ ກໍເປັນນັກເດີນທາງໃນເສັ້ນທາງໄປສູ່ໂລກຫນ້າ.
संजय उवाच
Educational Q&A
Even the bravest warriors—steadfast and disciplined—remain subject to death; war tests dharma and courage, yet culminates in impermanence, reminding the listener that martial glory cannot override the moral and existential cost of violence.
Sañjaya describes a group of valiant fighters advancing toward Bhīṣma with unwavering resolve and splendid standards; confronting him proves fatal, and they fall in battle along with their mounts and war-vehicles, metaphorically entering Death itself.