Shloka 293
भीष्मस्य समरे राजन् यशो मानं च वर्धयन् । राजन! चित्रसेनने कुपित हो झुकी हुई गाँठवाले तीस बाणोंसे रणक्षेत्रमें सुशर्माको गहरी चोट पहुँचायी। महाराज! उसने समरमें भीष्मके यश और सम्मान दोनोंको बढ़ाया
sañjaya uvāca | bhīṣmasya samare rājan yaśo mānaṃ ca vardhayan | rājan citrasenena kupito jhūkī-huī gāṇṭhavāle tīsa bāṇoṃse raṇakṣetreṃ suśarmāko gaharī coṭa pahuṃcāyī | mahārāja sa samare bhīṣmasya yaśaḥ-sammāna ubhayaṃ vardhayām āsa |
ສັນຊະຍະກ່າວວ່າ: «ຂ້າແຕ່ພະຣາຊາ! ໃນສະໜາມຮົບນັ້ນ ລາວໄດ້ເພີ່ມພູນທັງຊື່ສຽງ ແລະກຽດສັກຂອງພີສະມະ. ເມື່ອໂກດແຄ້ນຕໍ່ຈິຕຣະເສນະ ລາວໄດ້ຍິງສຸສະຣະມະໃນສະໜາມຮົບດ້ວຍລູກສອນສາມສິບດອກ ທີ່ໂຄ້ງຕາມປົກຂໍ້ (ຕາມປົກປົກ) ເຮັດໃຫ້ເກີດບາດແຜເລິກ. ດັ່ງນັ້ນ ຂ້າແຕ່ພະຣາຊາຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່, ໃນການປະຈັນນັ້ນ ລາວໄດ້ເພີ່ມພູນທັງກຽດສຽງ ແລະກຽດສັກຂອງພີສະມະ».
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the kshatriya ideal that personal prowess in battle can uphold a commander’s reputation: disciplined martial action, when aligned with one’s duty and side’s leadership, becomes a means of sustaining honor and public esteem.
Sanjaya reports to Dhritarashtra that a warrior, angered at Chitrasena, shot Susharma on the battlefield with thirty arrows, grievously wounding him; this feat is said to have increased Bhishma’s fame and honor in the ongoing war.