Shloka 35
ततस्तेषां प्रतप्तानामन्योन्यमभिधावताम् | प्रादुरासीन्महाशब्दो दिक्षु सर्वासु भारत,भरतनन्दन! एक दूसरेपर धावा करनेवाले उन संतप्त सैनिकोंका महान् कोलाहल सम्पूर्ण दिशाओं में व्याप्त हो गया
tatasteṣāṁ prataptānām anyonyam abhidhāvatām | prādurāsīn mahāśabdo dikṣu sarvāsu bhārata bharatanandana ||
ສັນຊະຍະກ່າວວ່າ: ແລ້ວເມື່ອນັກຮົບທີ່ເລືອດຮ້ອນດ້ວຍສົງຄາມ ພຸ້ນເຂົ້າຫາກັນ ສຽງຮ້ອງຄືກຄືນອັນມະຫາສານກໍເກີດຂຶ້ນ ແຜ່ໄປທົ່ວທິດທັງປວງ—ໂອ ພາຣະຕະ, ຜູ້ເປັນຄວາມຊື່ນບານແຫ່ງວົງພາຣະຕະ. ການປະທະຂອງກອງທັບ ທີ່ຖືກຂັບເຄື່ອນໂດຍຄວາມໂກດ ແລະໜ້າທີ່ ໄດ້ເຕັມໂລກດ້ວຍສຽງແຫ່ງການຂ້າຟັນທີ່ກຳລັງຈະມາເຖິງ.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse underscores the moral gravity of war: when warriors, inflamed by passion and obligation, collide, the result is an all-consuming tumult. It hints at how collective anger and duty-driven violence can overwhelm the world, inviting reflection on restraint and the cost of kṣatriya conflict.
As the opposing forces charge at each other on the battlefield, a massive din—shouts, weapon-clashes, and war-cries—erupts and spreads in every direction. Sañjaya reports this to Dhṛtarāṣṭra, marking the escalation into full combat.