अप्रधृष्यमनावार्य सर्वशस्त्रभूृतां वरम् द्रौणिं प्रति ययौ यत्त: पाउचाल्य: सह सोदरै:
sañjaya uvāca |
apradhṛṣyam anāvāryaṁ sarvaśastrabhṛtāṁ varam |
drauṇiṁ prati yayau yatnaḥ pāñcālyaḥ saha sodaraiḥ ||
ສັນຊະຍະໄດ້ກ່າວວ່າ: ດຣິດສະຕະດຸມນະ ແຫ່ງປານຈາລະ ພ້ອມດ້ວຍອ້າຍນ້ອງຂອງລາວ ໄດ້ກ້າວໜ້າດ້ວຍຄວາມພາກພຽນອັນແນ່ວແນ່ ເຂົ້າປະຈັນໜ້າອັດສະວັດຖາມາ ບຸດຂອງໂດຣະນະ—ນັກຮົບຜູ້ບໍ່ອາດຕ້ານທານ ບໍ່ອາດຂັດຂວາງ ແລະເປັນຜູ້ຍິ່ງສຸດໃນຫມູ່ຜູ້ຖືອາວຸດທັງປວງ. ຂະນະນັ້ນຊູ້ງໃຫ້ເຫັນວ່າ ໃນຄວາມອຶດອັດຂອງສົງຄາມ ຄວາມມຸ່ງມັ້ນແລະການບຸກຕາມຫນ້າທີ່ ປະທະກັບຄວາມແຂງກ້າອັນນ່າຢ້ານຂອງຄູ່ຕໍ່ສູ້.
संजय उवाच
The verse highlights the tension between human effort (yatna) and the daunting reality of an opponent’s strength. In dharma-centered warfare, courage and resolve are required, yet ethical discernment must recognize the gravity of escalating violence against a near-unassailable foe.
Sañjaya reports that Dṛṣṭadyumna, along with his brothers, advances to attack Aśvatthāmā (Droṇa’s son), who is described as the foremost among armed warriors and extremely difficult to resist or defeat.