Shloka 4636
भीष्मस्य शरशय्या-प्राप्तिः
Bhīṣma’s Fall to the Arrow-Bed
स्कन्दशक््त्या यथा क्रौज्च: पुरा नृपतिसत्तम । नृपश्रेष्ठ छातीमें लगे हुए उस बाणसे प्रतापी भीमसेन वैसे ही सुशोभित हुए, जैसे पूर्वकालमें कार्तिकेयकी शक्तिसे आविद्ध होनेपर क्रौंच पर्वतकी शोभा हुई थी
sañjaya uvāca | skandaśaktyā yathā krauñcaḥ purā nṛpatisattama |
ສັນຊະຍະກ່າວວ່າ: ໂອ ກະສັດຜູ້ປະເສີດ! ພີມເສນຜູ້ກ້າຫານ ແມ່ນແຕ່ຖືກລູກສອນນັ້ນປັກທີ່ອົກ ກໍຍິ່ງປາກົດສົດສະໃສສະຫງ່າງາມ—ເຫມືອນໃນການກ່ອນ ພູເຂົາກຣາວນຈະ ສ່ອງປະກາຍເມື່ອຖືກຫອກສັກຕິຂອງສະກັນດະ (Skanda) ທະລຸ. ອຸປະມານີ້ຊີ້ໃຫ້ເຫັນຄວາມໝັ້ນຄົງຂອງນັກຮົບ: ແມ່ນແຕ່ບາດເຈັບ ກໍບໍ່ລະທິ້ງໜ້າທີ່ໃນສະໜາມຮົບ ແຕ່ຮັບຄວາມເຈັບປວດດ້ວຍໃຈທີ່ບໍ່ຫວັ່ນໄຫວ.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights kshatriya-dharma and inner steadiness: a righteous warrior does not collapse in spirit when wounded, but maintains courage and purpose. The comparison to Krauncha pierced by Skanda’s spear frames suffering as something that can reveal, rather than diminish, heroic resolve.
Sanjaya describes Bhimasena after being struck in the chest by an arrow. Instead of appearing weakened, Bhima is portrayed as shining with a fierce, heroic splendor—likened to Mount Krauncha made striking in appearance when pierced by Skanda’s divine spear.