Shloka 43
भीष्मरथाभिमुख्यं — Arjuna’s advance with Śikhaṇḍin; Duḥśāsana’s interception
भीष्म॑ द्रोणं कृपं चैव शल्यं चोवाच भारत । युध्यध्वमनहंकारा: कि चिरं कुरुथेति च
sañjaya uvāca | bhīṣmaṃ droṇaṃ kṛpaṃ caiva śalyaṃ covāca bhārata | yudhyadhvam anahaṃkārāḥ kiṃ ciraṃ kurutheti ca ||
ສັນຈະຍະ ກ່າວວ່າ: «ແລ້ວດຸຣະໂຢທະນະ ໄດ້ເວົ້າກັບ ພີສະມະ, ໂດຣນະ, ກຣິປະ ແລະ ຊັລຍະ ວ່າ: ‘ຈົ່ງຮົບໂດຍລະທິ້ງຄວາມອວດອ້າງ ແລະການຍົກຕົນ. ເປັນຫຍັງຈຶ່ງຊ້າດົນປານນີ້?’ ຂະນະນັ້ນຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ ໃນຄວາມຮ້ອນແຮງຂອງສົງຄາມ ຄວາມຮີບຮ້ອນແລະອັດຕາ ອາດຜັກດັນໃຫ້ຜູ້ນໍາກອງທັບກົດດັນຜູ້ເຖົ້າແກ່ແລະຄູອາຈານ ຈົນເຮັດໃຫ້ໜ້າທີ່ກາຍເປັນການແຂ່ງຂັນເກຍດສັກສີ ແທນການປະຕິບັດທຳຢ່າງມີວິໄນ.»
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical tension between duty in battle and the corrupting influence of ego and impatience. Even when urging ‘fight without ego,’ Duryodhana’s command reveals how pride and urgency can distort dharma into mere victory-seeking.
Sañjaya reports that Duryodhana addresses senior Kaurava commanders—Bhīṣma, Droṇa, Kṛpa, and Śalya—pressing them to engage decisively and questioning their delay, thereby intensifying the momentum of the battle.