Shloka 20
भीष्मवधोपाय-प्रश्नः (Inquiry into the means to overcome Bhīṣma) | Chapter 103
द्रावयित्वा महासैन्यं कम्पयित्वा महारथान् । नन्दयामास सुहृदो मयं जित्वेव वासव:,मयासुरपर विजय पानेवाले इन्द्रकी भाँति अभिमन्युने उस विशाल सेनाको भगाकर, महारथियोंको कँपाकर अपने सुहृदोंको आनन्दित किया
sañjaya uvāca |
drāvayitvā mahāsainyaṃ kampayitvā mahārathān |
nandayāmāsa suhṛdo mayaṃ jitveva vāsavaḥ ||
ສັນຊະຍະກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄລ່ຕອນກອງທັບໃຫຍ່ໃຫ້ແຕກພ່າຍ ແລະ ເຮັດໃຫ້ນັກຮົບລົດສົງຄາມຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ສັ່ນສະເທືອນ, ອະພິມັນຍຸໄດ້ເຮັດໃຫ້ຜູ້ຫວັງດີຂອງຕົນຊື່ນບານ—ດັ່ງອິນທຣະ (ວາສະວະ) ຫຼັງຊະນະອະສຸຣະມາຍາ.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse underscores the dharmic role of a warrior: decisive courage that protects one’s side and strengthens allies. Ethical emphasis lies in valor serving duty and collective resolve, not mere personal glory.
Sañjaya reports that Abhimanyu breaks the enemy’s momentum—scattering the large force and unnerving elite fighters—thereby heartening his own supporters, compared to Indra’s triumph over the Asura Maya.