Shloka 24
भीष्मरक्षण-प्रकरणम् / The Protective Screen around Bhīṣma and the Śalya–Yudhiṣṭhira Clash
'गान्धारीनन्दन! अब तुम सुखसे जाकर सो रहो। कल मैं बड़ा भीषण युद्ध करूँगा, जिसकी चर्चा लोग तबतक करते रहेंगे, जबतक कि यह पृथ्वी बनी रहेगी” ।। एवमुक्तस्तव सुतो निर्जगाम जनेश्वर । अभिवाद्य गुरुं मूर्थ्ना प्रययौ स्वं निवेशनम्,जनेश्वर! भीष्मके ऐसा कहनेपर आपका पुत्र दुर्योधन अपने उन गुरुजनके चरणोंमें मस्तक रखकर प्रणाम करनेके पश्चात् अपने शिविरको चला गया
sañjaya uvāca | gāndhārīnandana! adya tvaṁ sukhenāgatya svapihi | śvo'haṁ mahābhīṣaṇaṁ yuddhaṁ kariṣyāmi, yasya kathā lokā yāvat pṛthivī tiṣṭhati tāvat kariṣyanti || evam uktaḥ tava sutaḥ nirjagāma janeśvara | abhivādya guruṁ mūrdhnā prayayau svaṁ niveśanam ||
ສັນຊະຍະເວົ້າວ່າ: «ໂອ ບຸດແຫ່ງຄັນທາຣີ! ບັດນີ້ ເຈົ້າຈົ່ງໄປພັກຜ່ອນຢ່າງສະບາຍ ແລະນອນເສຍ. ມື້ອື່ນ ຂ້າຈະຮົບສົງຄາມອັນນ່າສະພຶງກົວຢ່າງຍິ່ງ ເຊິ່ງຜູ້ຄົນຈະເລົ່າຂານກັນຕາມການທີ່ໂລກນີ້ຍັງດຳລົງຢູ່»។ ເມື່ອໄດ້ຍິນດັ່ງນັ້ນ ໂອ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງມະນຸດ ບຸດຂອງທ່ານກໍອອກໄປ. ລາວກົ້ມຫົວຄຳນັບຕໍ່ຜູ້ເຖົ້າແລະອາຈານ ແລ້ວກັບໄປຍັງທີ່ພັກຂອງຕົນ.
संजय उवाच
Educational Q&A
Even amid impending violence, social and ethical forms—such as honoring elders and teachers—are maintained; yet the verse also highlights the tragic tension between outward propriety and the inner commitment to a destructive course.
After being told to rest and that a fearsome battle will be fought the next day, Duryodhana departs; he bows respectfully to his elder/teacher (in context, Bhishma) and returns to his own camp.