Shloka 36
Marutta’s Sacrifice and Agni’s Embassy (मरुत्त-यज्ञे दूतत्वम्)
अपश्यस्त्वं तं तदा घोररूपं सर्वे वै त्वां ददृशुर्दर्शनीयम् । यस्माद् भीत: प्राञ्जलिस्त्वं महर्षि- मागच्छेथा: शरणं दानवघ्न,दानवदलन देवराज! आपने उस समय उस घोररूपधारी दानवको देखा था और अन्य सब लोगोंने आपकी ओर भी दृष्टिपात किया था। उस अवसरपर भयके कारण आपकी जो दशा हुई थी, वह देखने ही योग्य थी। आप उस दानवसे भयभीत हो हाथ जोड़कर महर्षि च्यवनकी शरणमें गये थे
śakra uvāca | apaśyastvaṃ taṃ tadā ghorarūpaṃ sarve vai tvāṃ dadṛśur darśanīyam | yasmād bhītaḥ prāñjalistvaṃ maharṣi-m āgacchethāḥ śaraṇaṃ dānavaghna ||
ສັກຣະກ່າວວ່າ: «ໃນເວລານັ້ນ ເຈົ້າໄດ້ເຫັນຜູ້ນັ້ນຜູ້ມີຮູບອັນນ່າຢ້ານ; ແລະທຸກຄົນກໍ່ຫັນມາເບິ່ງເຈົ້າ—ສະພາບຂອງເຈົ້າໃນຂະນະນັ້ນ ນ່າເບິ່ງຢ່າງແທ້ຈິງ. ເພາະດ້ວຍຄວາມຢ້ານ ເຈົ້າໄດ້ປະນົມມື ແລະເຂົ້າໄປຫາມະຫາຣິສິ ຈະຍະວະນະ ເພື່ອຂໍພຶ່ງພາ, ໂອ ຜູ້ຂ້າດານະວະ!»
शक्र उवाच
Educational Q&A
Even the mighty can be overtaken by fear; in such moments, humility and seeking rightful refuge—especially in the protection of a realized sage—are portrayed as appropriate and ethically sound responses.
Śakra (Indra) recalls an incident where a terrifying being appeared. Indra was visibly frightened, and others noticed his condition. In fear, he approached a great sage for protection, highlighting the sage’s spiritual authority and protective role.