Shloka 34
हनुरेका जगतीस्था तथैका दिव॑ गता महतो दानवस्य । सहस॑ दन््तानां शतयोजनानां सुतीक्ष्णानां घोररूपं बभूव,उस विशालकाय दानवकी एक ठोढ़ी पृथ्वीपर टिकी हुई थी और दूसरा ऊपरका ओठ स्वर्गसे जा लगा था। उसके सैकड़ों योजन लंबे सहस्रों तीखे दाँत थे, जिससे उसका रूप बड़ा भयंकर प्रतीत होता था
hanur ekā jagatī-sthā tathaikā divaṁ gatā mahato dānavasya | sahasra-dantānāṁ śata-yojanānāṁ su-tīkṣṇānāṁ ghora-rūpaṁ babhūva ||
ສັກຣະກ່າວວ່າ: «ຂາກະໄຕໜຶ່ງຂອງດານະວະຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ນັ້ນວາງຢູ່ເທິງແຜ່ນດິນ ແຕ່ອີກຂາກະໄຕໜຶ່ງຍືດຂຶ້ນໄປຮອດສະຫວັນ. ເຂົາມີແຂ້ວຄົມກຣີດນັບພັນ ແຕ່ລະຊີ້ຍາວເຖິງຮ້ອຍໂຢຊະນະ; ດັ່ງນັ້ນຮູບລັກຂອງເຂົາຈຶ່ງນ່າຢ້ານຢິ່ງ».
शक्र उवाच
Educational Q&A
The verse uses hyperbolic, terrifying imagery to portray demonic power as excessive and destabilizing; by implication, dharma requires that such threats to the world’s balance be checked by rightful authority and protective action.
Śakra (Indra) describes a colossal Dānava whose jaw spans from earth to heaven and whose immense, sharp teeth make him dreadful, emphasizing the magnitude of the danger faced.