Shloka 143
अर्जुनदुःखहेतुप्रश्नः — Inquiry into the cause of Arjuna’s recurring hardship
Book 14, Chapter 89
एवमेतदिति प्राहुस्तदभूल्लोमहर्षणम् । उनके ऐसा कहनेपर भीमसेन आदि भाइयों और द्रौपदीने एक स्वरसे कहा--'हाँ, महाराजका कहना ठीक है।” इस महान् त्यागकी बात सुनकर सबके रोंगटे खड़े हो गये
evam etad iti prāhus tad abhūl lomaharṣaṇam |
«ແມ່ນແທ້ດັ່ງນັ້ນ» ພວກເຂົາຕອບ; ແລະຂະນະນັ້ນກໍເປັນຂະນະທີ່ເຮັດໃຫ້ຂົນລຸກ. ແມ່ນແມ່ນວ່າພຣະອົງໄດ້ກ່າວແລ້ວດັ່ງນັ້ນ ບີມເສນ ແລະອ້າຍນ້ອງອື່ນໆ ພ້ອມດ້ວຍ ດຣໍປະດີ ກໍຕອບພ້ອມກັນດ້ວຍສຽງດຽວວ່າ: «ແມ່ນ—ສິ່ງທີ່ກະສັດກ່າວນັ້ນຖືກຕ້ອງ»। ເມື່ອໄດ້ຍິນເລື່ອງການສະຫຼະອັນຍິ່ງໃຫຍ່ນີ້ ທຸກຄົນຂົນລຸກ ດ້ວຍຄວາມເກງຂາມຕໍ່ນ້ຳໜັກແຫ່ງທຳຂອງການສະຫຼະນັ້ນ।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
True ethical greatness is recognized not by force or victory but by renunciation and right judgment; when a ruler’s dharmic decision is affirmed unanimously by the virtuous, it becomes a moment of moral awe (lomaharṣaṇa).
Vaiśampāyana reports that Bhīma, the other Pāṇḍavas, and Draupadī respond together, affirming the king’s statement as correct; the narration emphasizes that the described act of great renunciation moves the listeners deeply, producing a collective sense of reverent astonishment.