Shloka 2
Ulūpī–Citravāhinī Saṃvāda: Dhanaṃjaya-patana and Prāya-threat
मणिपूरेश्वरं त्वेवमुपयातं धनंजय: । नाभ्यनन्दत् स मेधावी क्षत्रधर्ममनुस्मरन्,मणिपुर-नरेशको इस प्रकार आया देख परम बुद्धिमान् धनंजयने क्षत्रिय-धर्मका आश्रय लेकर उसका आदर नहीं किया
maṇipūreśvaraṃ tv evam upayātaṃ dhanaṃjayaḥ | nābhyānandat sa medhāvī kṣatradharmam anusmaran |
ໄວສັມປາຍະນະ ກ່າວວ່າ: «ເມື່ອເຈົ້າແຫ່ງມະນິປູຣ ເຂົ້າມາດັ່ງນັ້ນ ທະນັນຊະຍະ (ອາຣຊຸນ) ຜູ້ມີປັນຍາ ແລະລະລຶກເຖິງທຳຂອງກະສັດນັກຮົບ (ກະສັດຕຣິຍະທຳ) ບໍ່ໄດ້ຕ້ອນຮັບດ້ວຍກຽດຕິຍົດ. ທ່ານຍຶດໜ້າທີ່ນັກຮົບ ແລະກັ້ນຄວາມອ່ອນນ້ອມ ໃຫ້ການພົບພານນັ້ນເປັນໄປຕາມທຳແຫ່ງສົງຄາມອັນຊອບທຳ ບໍ່ແມ່ນການນົບນ້ອມສ່ວນຕົວ».
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights kṣatriya-dharma: a warrior must prioritize duty and the demands of rightful martial conduct over personal courtesy or social deference, exercising disciplined restraint when the situation calls for it.
As the king of Maṇipura approaches, Arjuna does not greet him with celebratory honor; instead, he remains firm and unswayed, consciously acting according to the warrior code appropriate to the unfolding encounter.