Shloka 8
इत्युक्तो5हं नरेन्द्रेण न हन्तव्या नूपा इति | कथं तन्न मृषेदं स्याद् धर्मराजवच: शुभम्,प्रोवाच वाक््यं धर्मज्ञ: सैन्धवान् युद्धदुर्मदान् । “अहो! महाराजने कहा था कि क्षत्रियोंका वध न करना। धर्मराजका वह मंगलमय वचन कैसे मिथ्या न हो। राजालोग मारे न जायँ और राजा युधिष्ठिरकी आज्ञाका पालन हो जाय, इसके लिये क्या करना चाहिये।” ऐसा सोचकर धर्मके ज्ञाता पुरुषप्रवर अर्जुनने रणोन्मत्त सैन्धवोंसे इस प्रकार कहा--
ity ukto 'haṁ narendreṇa na hantavyā nṛpā iti | kathaṁ tan na mṛṣedaṁ syād dharmarāja-vacaḥ śubham | provāca vākyaṁ dharmajñaḥ saindhavān yuddha-durmadān |
ໄວສັມປາຍະນະ ກ່າວວ່າ: «ເມື່ອກະສັດໄດ້ສັ່ງຂ້າດັ່ງນີ້—‘ບັນດາກະສັດບໍ່ຄວນຖືກຂ້າ’—ຂ້າກໍຄິດວ່າ: ‘ຄໍາອັນເປັນມົງຄຸນຂອງ ທັມມະຣາຊະ ຈະເປັນເທັດໄດ້ແນວໃດ?’ ເພື່ອຊອກຫາທາງທີ່ບໍ່ໃຫ້ບັນດາຜູ້ປົກຄອງຖືກຂ້າ ແລະ ໃຫ້ຄໍາສັ່ງຂອງ ຢຸທິສຖິຣະ ສໍາເລັດ, ອາຣຊຸນ ຜູ້ຮູ້ທັມ ໄດ້ກ່າວກັບນັກຮົບແຫ່ງສິນທຸ ຜູ້ມົນເມົາດ້ວຍສົງຄາມ ດ້ວຍຖ້ອຍຄໍາເຫຼົ່ານີ້»។
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharma as fidelity to a righteous command while avoiding needless harm: Arjuna seeks a solution that preserves the king’s ethical injunction (‘do not kill rulers’) and also ensures that Dharmarāja’s word remains true—showing that moral action in war requires restraint and thoughtful means, not mere violence.
After receiving a royal instruction that kings should not be slain, Arjuna reflects on how to carry out Yudhiṣṭhira’s order without making it false. He then turns to address the Saindhava warriors, described as arrogant from battle, preparing to propose or announce a course of action consistent with dharma.