Shloka 246
बभ्रुवाहन-धनंजययोः संग्रामः
Babhruvāhana and Dhanaṃjaya’s engagement at Maṇipūra
धनंजयोउपि तां दृष्टवा धनुर्विससजे प्रभु: । वह अर्जुनके पास आकर आर्तस्वरसे फूट-फ़ूटकर रोने लगी। शक्तिशाली अर्जुनने भी उसे सामने देख अपना धनुष नीचे डाल दिया
vaiśampāyana uvāca | dhanañjayo 'pi tāṃ dṛṣṭvā dhanur visasarje prabhuḥ |
ໄວສັມປາຍະນະ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອເຫັນນາງຢູ່ຕໍ່ໜ້າ ແມ່ນແຕ່ທັນທະນະຈະຍະ (ອາຣະຈຸນ) ຜູ້ເປັນເຈົ້າຜູ້ມີອຳນາດ ກໍປ່ອຍໃຫ້ຄັນທະນູຫຼຸດຈາກມື. ພາບນີ້ຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ ຄວາມເມດຕາແລະຄວາມອ່ອນໄຫວຂອງມະນຸດ ອາດຂັດຈັງຫວະຂອງຄວາມຮຸນແຮງໄດ້: ຄວາມພ້ອມຂອງນັກຮົບຈະລົງມື ຍອມຖອຍໄປຊົ່ວຄາວ ເພາະຄວາມສົງສານຕໍ່ຄວາມໂສກເສົ້າຂອງຜູ້ອື່ນ.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights that dharma is not mere force or victory; even a great warrior must remain responsive to suffering. Compassion can rightly suspend aggression, reminding the listener that ethical action includes sensitivity to others’ pain.
A grieving woman approaches (implied by context), and when Arjuna sees her, he lowers/releases his bow. The moment signals a shift from martial readiness to attentive engagement with her distress.