Shloka 12
एष गच्छति कौन्तेय तुरगश्चैव दीप्तिमान् यमन्वेति महाबाहु: संस्पृशन् धनुरुत्तमम्
eṣa gacchati kaunteya turagaś caiva dīptimān yam anveti mahābāhuḥ saṃspṛśan dhanur uttamam
ໄວສຳປາຍະນະ ກ່າວວ່າ: «ນັ້ນແຫຼະ ອາຈຸນ ບຸດແຫ່ງກຸນຕີ ກຳລັງເດີນໄປ; ແລະນັ້ນແຫຼະ ມ້າອັດສະວະເມດທີ່ສ່ອງສະຫວ່າງ. ຕາມຫຼັງມັນ ຄື ອາຈຸນ ແຂນແຂງກ້າ ວາງມືໄວ້ເທິງຄັນທະນູອັນຍອດຂອງຕົນ» ດັ່ງນີ້ ຜູ້ຄົນພາກັນເວົ້າ ຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າພິທີນີ້ປະຈັກຕໍ່ສາທາລະນະ ແລະອາຈຸນກໍຄຸ້ມຄອງຢ່າງລະມັດລະວັງ ເພື່ອຮັບໃຊ້ທຳມະຂອງຢຸທິສຖິຣະ.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharma in action: a royal rite (Aśvamedha) requires disciplined protection. Arjuna’s hand on the bow symbolizes restrained power—readiness to defend the ritual order without needless aggression.
As the Aśvamedha horse roams, people point out the procession: the radiant horse goes ahead and Arjuna, Kuntī’s son, follows closely, prepared with his bow to meet any challenge to the sacrifice’s authority.