Shloka 76
Adhyāya 62: Marutta’s Treasure and the Pāṇḍavas’ Auspicious Departure (मरुत्तस्य धनप्राप्त्युपक्रमः)
नोपागच्छन्त वै शान्तिमभिमन्युविनाकृता: । वे सबके सब अत्यन्त दुःखसे संतप्त थे। उन्हें शान्ति नहीं मिलती थी। उसी प्रकार हस्तिनापुरमें वीर पाण्डव भी अभिमन्युसे रहित होकर शान्ति नहीं पाते थे
na upāgacchanti vai śāntim abhimanyu-vinākṛtāḥ |
ໄວສັມປາຍະນະ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອຂາດອະພິມັນຍຸ ພວກເຂົາກໍບໍ່ອາດບັນລຸຄວາມສະຫງົບໄດ້. ທຸກຄົນຖືກເຜົາໄໝ້ດ້ວຍຄວາມໂສກເສົ້າອັນແຮງກ້າ; ຄວາມສະຫງົບບໍ່ເຄີຍມາຮອດ. ເຊັ່ນດຽວກັນ ໃນຮັສຕິນາປຸຣະ ວີຣະປານດະວະທັງຫຼາຍ ເມື່ອຂາດອະພິມັນຍຸ ກໍບໍ່ພົບຄວາມສະຫງົບເຊັ່ນກັນ.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Even after victory, unresolved grief and the absence of beloved and righteous companions can prevent true peace; inner tranquility requires emotional and moral reconciliation, not merely the end of conflict.
The narrator describes the continuing sorrow after the war: those who are without Abhimanyu remain deeply afflicted and cannot find peace; the Pāṇḍavas in Hastināpura likewise suffer restlessly because of his loss.