Shloka 61
Adhyāya 62: Marutta’s Treasure and the Pāṇḍavas’ Auspicious Departure (मरुत्तस्य धनप्राप्त्युपक्रमः)
इस प्रकार श्रीमह्ाभारत आश्वमेधिकपर्वके अन्तर्गत अनुगीतापर्वरें वसुदेवकोी सान्त्वनाविषयक इकसठवाँ अध्याय पूरा हुआ
iti prakāraṁ śrīmahābhārate āśvamedhika-parvaṇi antargate anugītā-parvaṇi vasudevasya sāntvanā-viṣayaka ekaṣaṣṭitamo 'dhyāyaḥ samāptaḥ
ດັ່ງນັ້ນ ໃນສີຣີມະຫາພາຣະຕະ, ພາຍໃນອາດສະວະເມດິກະປະຣະວະ, ບົດທີ 61 ຂອງພາກອະນຸກີຕາ—ວ່າດ້ວຍການປອບໂຍນວະສຸເທວະ—ກໍສຳເລັດລົງ. ຄຳປິດທ້າຍນີ້ເປັນໝາຍແຫ່ງການຜ່ານຕອນ: ຄຳສອນ ແລະ ຄຳປອບໃຈທີ່ມອບໃຫ້ແກ່ວະສຸເທວະ ໄດ້ສິ້ນສຸດແລ້ວ, ຢືນຢັນອີກຄັ້ງເຖິງຄວາມໝັ້ນຄົງຂອງໃຈ ແລະ ຄວາມອົດທົນຕາມທຳຫຼັງຄວາມທຸກທົນ.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
As a chapter-colophon, the verse itself does not add new doctrine; it frames the completed discourse as ‘Vasudeva’s consolation,’ highlighting the ethical aim of restoring composure, clarity, and dharmic steadiness after distress.
Vaiśampāyana marks the end of the sixty-first chapter within the Anugītā section of the Āśvamedhika Parva, indicating that the portion dealing with consoling Vasudeva has concluded and the text is moving onward.