Shloka 1
Abhimanyu’s Śrāddha; Vyāsa’s Assurance of the Unborn Heir (अभिमन्योः श्राद्धं तथा गर्भरक्षणोपदेशः)
औपनआक्ाा बा अकाल एकषेष्टितमो< ध्याय: श्रीकृष्णका सुभद्राके कहनेसे वसुदेवजीको अभिमन्युवधका वृत्तान्त सुनाना वैशम्पायन उवाच कथयतन्नेव तु तदा वासुदेव: प्रतापवान् । महाभारतसयुद्ध॑ तत्कथान्ते पितुरग्रत:
vaiśampāyana uvāca | kathayat tan naiva tu tadā vāsudevaḥ pratāpavān | mahābhārata-yuddhaṃ tat-kathānte pitur agrataḥ ||
ໄວສັມປາຍະນະ ກ່າວວ່າ: ໃນຂະນະນັ້ນ ພຣະວາສຸເທວ (ພຣະກຣິດສະນະ) ຜູ້ມີອານຸພາບ ກຳລັງເລົ່າເຫດການແຫ່ງສົງຄາມມະຫາພາຣະຕະ ຕໍ່ໜ້າພຣະບິດາ ແຕ່ກໍຈົ່ງໃຈຂ້າມຕອນການຖືກສັງຫານຂອງອະພິມັນຍຸໄປໃນກາງເລື່ອງ. ພຣະວີຣະບຸລຸດຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ ຄິດວ່າ ຖ້າພຣະບິດາໄດ້ຍິນຂ່າວຮ້າຍເຖິງການຕາຍຂອງຫຼານ ຈະຖືກຄວາມໂສກເສົ້າກົດທັບ ແລະເກີດຄວາມທຸກລຳບາກໃຈ; ດັ່ງນັ້ນ ຈຶ່ງບໍ່ໄດ້ເລົ່າຕອນນັ້ນ.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharma in speech: even when telling the truth, one should consider timing, audience, and the potential harm of painful information. Kṛṣṇa’s restraint models compassionate discretion—truth guided by empathy and responsibility.
Vaiśampāyana tells Janamejaya that Kṛṣṇa, while narrating the Mahābhārata war to his father Vasudeva, intentionally omits the account of Abhimanyu’s killing, fearing it would cause his father intense grief upon hearing of his grandson’s death.