Shloka 39
वापी: स्फटिकसोपाना नदीक्ष विमलोदका: । ददर्श वक्षांश्व बहून् नानाद्धिजगणायुतान्,वहाँ स्फटिक मणिकी बनी हुई सीढ़ियोंसे सुशोभित बहुत-सी बावड़ियों, निर्मल जलवाली अनेकानेक नदियों और विहगवृन्दसे विभूषित बहुत-से मनोहर वृक्षोंको भी उन्होंने देखा
vaiśampāyana uvāca | vāpīḥ sphaṭika-sopānā nadīś ca vimalodakāḥ | dadarśa vṛkṣāṃś ca bahūn nānā-dvija-gaṇāyutān |
ໄວສຳປາຍະນະ ກ່າວວ່າ: ລາວໄດ້ເຫັນບໍ່ນ້ຳຫຼາຍແຫ່ງ ທີ່ປະດັບດ້ວຍຂັ້ນບັນໄດແກ້ວສະຟະຕິກ (ຄຣິສຕອນ) ແລະແມ່ນ້ຳຫຼາຍສາຍທີ່ນ້ຳໃສບໍລິສຸດ. ລາວຍັງເຫັນຕົ້ນໄມ້ງາມນ່າຊົມຫຼາຍຕົ້ນ ທີ່ປະດັບດ້ວຍຝູງນົກນານາພັນ.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights signs of well-being—clean waters, well-made public works like stepwells, and thriving nature—implying that dharmic governance and social order manifest as prosperity and harmony in the environment.
In Vaiśampāyana’s narration, the observer (contextually, the traveling party) surveys a beautiful region: crystal-stepped wells, clear rivers, and many trees filled with birds, indicating an auspicious and flourishing setting within the Ashvamedhika Parva.