Shloka 253
Kṛṣṇasya Dvārakā-praveśaḥ — Krishna’s Return to Dvārakā and the Raivataka Festival
विदश्यास्थेन वल्मीक॑ विवेशाथ स कुण्डले । बन्धन टूट जानेपर उस काले मृगछालेके पृथ्वीपर गिरते ही किसी सर्पकी दृष्टि उसपर पड़ी। वह ऐरावतके कुलमें उत्पन्न हुआ तक्षक था। उसने मृगछालाके भीतर रखे हुए उस मणिमय कुण्डलोंको देखा। फिर तो बड़ी शीघ्रता करके वह उन कुण्डलोंको दाँतोंमें दबाकर एक बाँबीमें घुस गया
vidasyāsthena valmīkaṁ viveśātha sa kuṇḍale |
ໄວສັມປາຍະນະ ກ່າວວ່າ: «ແລ້ວມັນກໍຖືຕຸ້ມຫູປະດັບແກ້ວນັ້ນໄວ້ ແລະເຂົ້າໄປໃນຈອມປວກຢ່າງວ່ອງໄວ. ຕາມເນື້ອເລື່ອງ ເມື່ອໜັງກວາງສີດຳຕົກລົງສູ່ພື້ນດິນຫຼັງຈາກສາຍຜູກຂາດ ງູຕັກສະກະ ຜູ້ເກີດໃນສາຍອາຍຣາວະຕະ ໄດ້ເຫັນມັນ ເຫັນຕຸ້ມຫູດັ່ງແກ້ວມະນີທີ່ຊ່ອນຢູ່ໃນໜັງນັ້ນ; ມັນຈຶ່ງຄາບຕຸ້ມຫູໄວ້ໃນແຂ້ວ ແລະຫາຍເຂົ້າໄປໃນຈອມປວກ. ເຫດການນີ້ຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ ຄວາມປະມາດ ແລະການຍຶດຕິດກັບຂອງມີຄ່າ ຍ່ອມເຊີນໄພອັນອາໄສໂອກາດ; ແລະຄວາມໂລບທີ່ຊ່ອນເຮັດອາດສວຍໂອກາດໃນຍາມອ່ອນແອ»។
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The passage highlights an ethical warning: when one is careless or overly attached to valuables, opportunists exploit the moment. It also reflects the Mahābhārata’s recurring theme that desire (lobha) and concealment lead to loss and further conflict.
A serpent (identified in the broader context as Takṣaka) notices a deerskin that has fallen, sees jeweled earrings hidden within it, grabs the earrings, and quickly slips into an anthill to escape.