Shloka 7
Uttanka’s Inquiry and Vāsudeva’s Adhyātma Exposition
Guṇa–Ritual–Immanence Teaching
स प्रयातो महाबाहु: समेषु मरुधन्वसु । ददर्शाथ मुनिश्रेष्ठमुत्तडकममितौजसम्,इस प्रकार मरुभूमिके समतल प्रदेशमें पहुँचकर महाबाहु श्रीकृष्णने अमिततेजस्वी मुनिश्रेष्ठ उत्तंकका दर्शन किया
vaiśampāyana uvāca | sa prayāto mahābāhuḥ sameṣu marudhanvasu | dadarśātha muniśreṣṭham uttaṅkam amitaujasam ||
ໄວສັມປາຍະນະ ກ່າວວ່າ: ຜູ້ມີແຂນອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ໄດ້ເດີນທາງຕໍ່ໄປ ຈົນເຖິງພື້ນທີ່ຮາບພຽງໃນທະເລຊາຍ; ທີ່ນັ້ນ ພຣະອົງໄດ້ເຫັນມຸນີຜູ້ປະເສີດ ອຸຕຕັງກະ ຜູ້ມີລັດສະມີທາງຈິດວິນຍານອັນຫາຂອບເຂດບໍ່ໄດ້. ເຫດການນີ້ເປັນການວາງກອບໃຫ້ການພົບພາກັນ ທີ່ອໍານາດກະສັດ ແລະ ພຣະອໍານາດ ໄດ້ເຂົ້າສູ່ບົດສົນທະນາກັບອໍານາດແຫ່ງຕະປະ; ຊີ້ໃຫ້ຜູ້ຟັງເຫັນວ່າ ທຳມະບໍ່ໄດ້ຖືກແຈ້ງຊັດແຕ່ໃນສະໜາມຮົບ ແຕ່ຍັງແຈ້ງຊັດຜ່ານການພົບພາກັບມຸນີຜູ້ເວົ້າສັດຈິງອີກດ້ວຍ.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse sets up a dharmic contrast: worldly might (mahābāhu) approaches ascetic brilliance (amitaujas). It signals that ethical clarity and right action are often refined through engagement with sages, whose authority rests on tapas and truth rather than force.
As narrated by Vaiśampāyana, Kṛṣṇa travels into the level desert tracts and there encounters the eminent sage Uttanka, initiating the next phase of dialogue and events centered on counsel, dharma, and the consequences of past actions.