Shloka 5
Uttanka’s Inquiry and Vāsudeva’s Adhyātma Exposition
Guṇa–Ritual–Immanence Teaching
वायुर्वेगेन महता रथस्य पुरतो ववौ । कुर्वन्नि:शर्करं मार्ग विरजस्कमकण्टकम्,उनके रथके आगे बड़े वेगसे हवा आती और रास्तेकी धूल, कंकण तथा काँटोंको उड़ाकर अलग कर देती थी
vāyur vegena mahatā rathasya purato vavau | kurvann iḥśarkaraṁ mārgaṁ virajaskam akaṇṭakam ||
ໄວສັມປາຍະນະ ກ່າວວ່າ: ລົມແຮງຫນຶ່ງພັດດ້ວຍຄວາມໄວຫນັກຢູ່ຂ້າງໜ້າລົດສົງຄາມ ກວາດລ້າງທາງ—ພັດກອນຫີນກອນກອກອອກ, ຍົກຝຸ່ນຂຶ້ນ, ແລະກຳຈັດໜາມ—ໃຫ້ທາງກາຍເປັນສະອາດ ຮຽບລື່ນ ແລະບໍ່ມີອຸປະສັກ. ພາບນີ້ຊີ້ວ່າການເດີນທາງໄດ້ຮັບຄວາມເອື້ອອຳນວຍດັ່ງພຣະພອນ ປານດັ່ງວ່າທໍາມະຊາດເອງກໍຮ່ວມມືໃຫ້ກ້າວໄປໂດຍບໍ່ຕິດຂັດ.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse conveys the idea of an auspicious, unhindered course: when a mission is aligned with rightful purpose, obstacles diminish and even the natural world appears to assist, symbolizing protection and orderly progress.
A strong wind blows ahead of a chariot, clearing the road of dust, gravel, and thorns, making the path smooth and safe for travel.