Shloka 3
Uttanka’s Inquiry and Vāsudeva’s Adhyātma Exposition
Guṇa–Ritual–Immanence Teaching
कृच्छेणैव तु तां पार्थो गोविन्दे विनिवेशिताम् । संजहार ततो दृष्टिं कृष्णश्वाप्पपराजित:,जब रथ दूर चला गया, तब पार्थने बड़े कष्टसे श्रीकृष्णकी ओर लगी हुई अपनी दृष्टिको पीछे लौटाया। किसीसे पराजित न होनेवाले श्रीकृष्णकी भी यही दशा थी
kṛcchreṇaiva tu tāṃ pārtho govinde viniveśitām | saṃjahāra tato dṛṣṭiṃ kṛṣṇaś cāpy aparājitaḥ ||
ໄວສັມປາຍະນະ ກ່າວວ່າ: ປາຣຖ (ອາຣຊຸນ) ຈຶ່ງຈະດຶງສາຍຕາທີ່ຈ້ອງຢູ່ທີ່ໂຄວິນທ (ພຣະກຣິດສະນະ) ກັບຄືນໄດ້ ກໍດ້ວຍຄວາມພະຍາຍາມຢ່າງຫນັກ. ແລະພຣະກຣິດສະນະດ້ວຍ—ຜູ້ບໍ່ເຄີຍພ່າຍແກ່ໃຜ—ກໍຢູ່ໃນສະພາບດຽວກັນ ລຳບາກທີ່ຈະຫັນໜ້າຫັນຕາອອກ. ພາບນີ້ຊີ້ໃຫ້ເຫັນຄວາມລຶກຊຶ້ງແຫ່ງສາຍສຳພັນ: ແມ່ນແຕ່ຜູ້ກ້າແກ່ກ້າທີ່ສຸດ ກໍຖືກຄອບງຳຊົ່ວຂະນະ—ບໍ່ແມ່ນໂດຍສັດຕູ ແຕ່ໂດຍຄວາມຮັກ ໜ້າທີ່ ແລະຄວາມເຈັບປວດແຫ່ງການຈາກລາ.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
True strength includes self-mastery: even the ‘invincible’ may be shaken by affection and separation, yet dharma requires composure and the ability to turn one’s mind back from attachment when duty demands.
As Kṛṣṇa departs (implied by the context of the chariot moving away), Arjuna keeps his gaze fixed on him and only with difficulty withdraws it; Kṛṣṇa too is similarly affected, highlighting their profound bond after the great events of the war.