Shloka 43
Kṛṣṇa’s Departure, Auspicious Omens, and the Opening of the Uttaṅka Dialogue (कृष्णप्रयाण-निमित्त-उत्तङ्कसंवाद-प्रारम्भः)
स गच्छेदभ्यनुज्ञातो भवता यदि मन्यसे । आनर्तनगरीं वीरस्तदनुज्ञातुमहसि,“राजन! परम प्रतापी वसुदेवनन्दन भगवान् श्रीकृष्णको यहाँ रहते बहुत दिन हो गया। अब ये आपकी आज्ञा लेकर अपने पिताजीका दर्शन करना चाहते हैं। यदि आप स्वीकार करें और हर्षपूर्वक आज्ञा दे दें तभी ये वीरवर श्रीकृष्ण आनर्तनगरी द्वारकाको जायूँगे। अतः आप इन्हें जानेकी आज्ञा दे दें!
sa gacched abhyanujñāto bhavatā yadi manyase | ānartanagarīṃ vīras tad-anujñātum arhasi |
ໄວສັມປາຍະນະ ກ່າວວ່າ: «ຖ້າພຣະອົງເຫັນວ່າສົມຄວນ ຂໍໃຫ້ວີຣະບຸລຸດນັ້ນເດີນທາງໄປໂດຍອະນຸຍາດຂອງພຣະອົງ. ທ່ານປາດຖະນາໄປສູ່ນະຄອນຂອງຊາວອານັຣຕະ (ດວາຣະກາ); ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ພຣະຣາຊາ ພຣະອົງຄວນປະທານອະນຸຍາດ.»
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Even powerful persons act within dharma by seeking proper authorization; a king’s duty includes granting or withholding leave in a manner that preserves order, respect, and social harmony.
The narrator reports a request that a heroic figure be allowed to depart for Ānartanagarī (Dvārakā), and urges the king to grant permission if he finds it appropriate.