Adhyāya 51: Kṛṣṇa’s Leave-Taking and Departure for Dvārakā (द्वारकागमनानुमति)
कर्मणा जायते जन्तुर्मूर्तिमान्ू षोडशात्मक: । पुरुषं ग्रसते5विद्या तद् ग्राह्मममृताशिनाम्
karmaṇā jāyate jantur mūrtimān ṣoḍaśātmakaḥ | puruṣaṃ grasate 'vidyā tad grāhyam amṛtāśinām ||
ວາຍຸກ່າວວ່າ: «ໂດຍກຳ (ໂດຍສະເພາະກຳພິທີທີ່ເຮັດດ້ວຍຄວາມປາຖະໜາ) ສັດມີຊີວິດຈຶ່ງເກີດອີກ ຮັບເອົາກາຍທີ່ຈັບຕ້ອງໄດ້ ອັນປະກອບດ້ວຍສິບຫົກອົງປະກອບ. ອະວິດຍາກັດກິນບຸກຄົນຢູ່ເລື້ອຍ; ແລະບຸກຄົນນັ້ນກາຍເປັນວັດຖຸໃຫ້ ‘ຖືກຍຶດ’—ແມ່ນແຕ່ໂດຍພວກອະມະຕະຜູ້ບໍລິໂພກອະມຣິຕະ—ໝາຍຄວາມວ່າ ຜູ້ທີ່ຖືກຜູກມັດດ້ວຍກຳແລະອະວິດຍາ ຢູ່ໃຕ້ອຳນາດທີ່ສູງກວ່າ ແລະບໍ່ອາດບັນລຸເສຣີພາບແທ້ໄດ້»។
वायुदेव उवाच
Desire-driven action leads to repeated embodiment; ignorance dominates the embodied person, making them subject to forces beyond their control. Freedom requires overcoming avidyā and transcending binding karma.
Vāyudeva delivers a doctrinal instruction: he explains how karma results in rebirth into a formed body (described as sixteenfold) and how ignorance keeps the person bound, even rendering them an object of higher beings’ enjoyment or control.