Shloka 10
Brahmopadeśa on Saṃnyāsa, Tapas, and Jñāna (ब्रह्मोपदेशः—संन्यासतपोज्ञानविमर्शः)
निर्द्धदद्ों निर्ममस्कारो नि:ःस्वधाकार एव च । निर्गुणं नित्यमद्धन्द्ध प्रशमेनेव गच्छति,जो द्वल्घोंसे रहित, नमस्कारकी इच्छा न रखने-वाला और स्वधाकार (पितृ-कार्य) न करनेवाला संन्यासी है, वह अतिशय शान्तिके द्वारा ही निर्गुण, द्वन्द्धातीत, नित्यतत्त्वको प्राप्त कर लेता है
nirdvandvo nirmamaskāro niḥsvadhākāra eva ca | nirguṇaṁ nityam advandvaṁ praśameneva gacchati ||
ພະວາຍຸເທວະກ່າວວ່າ: ນັກສະນຍາສີ (ຜູ້ສະຫຼະ) ຜູ້ພົ້ນຈາກຄູ່ຕົວຕໍ່ຕ້ານ, ບໍ່ແສວຫາ ຫຼືພຶ່ງພາການນົບນ້ອມສັງຄົມ, ແລະລະທິ້ງພິທີພັນທະການບູຊາບັນພະບຸລຸດ—ຜູ້ນັ້ນ ດ້ວຍອຳນາດແຫ່ງຄວາມສະງົບລຶກຊຶ້ງພາຍໃນແຕ່ຢ່າງດຽວ ຍ່ອມບັນລຸສະພາວະອັນດຳລົງນິລັນດອນ ທີ່ພົ້ນຈາກຄຸນລັກສະນະ ແລະພົ້ນຈາກຄວາມສອງຝ່າຍທັງປວງ. ຄວາມໝາຍທາງຈິດທຳຄື: ຄວາມຫຼຸດພົ້ນບໍ່ໄດ້ຕັ້ງຢູ່ໃນເຄື່ອງໝາຍພາຍນອກຂອງຄວາມເຄົາລົບ ຫຼືສະຖານະ, ແຕ່ຕັ້ງຢູ່ໃນຄວາມເທົ່າທຽມ ແລະການປະລະງັບໃຈ.
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
A true renunciant transcends social validation and ritual identity; through praśama (inner tranquillity) and freedom from dualities, one realizes the eternal, nirguṇa Reality beyond the guṇas.
Vāyu-deva is instructing about the marks and fruit of genuine saṁnyāsa: abandoning dependence on honor and certain ritual obligations, the renunciant attains the non-dual, eternal principle through profound calm.