Shloka 56
Brahmā’s Instruction on Brahmacarya, Vānaprastha, and the Aliṅga Path
Ethics of Non-attachment
एतावदन्तवेलायां परिसंख्याय तत्त्ववित्,जो तत्त्ववेत्ता अन्त समयमें इन तत्त्वोंका ज्ञान प्राप्त करके एकान्तमें बैठकर परमात्माका ध्यान करता है, वह आकाशमें विचरनेवाले वायुकी भाँति सब प्रकारकी आसक्तियोंसे छूटकर पञ्चकोशोंसे रहित, निर्भय तथा निराश्रय होकर मुक्त एवं परमात्माको प्राप्त हो जाता है
etāvad antavelāyāṃ parisaṅkhyāya tattvavit | yo tattvavettā anta-samaye ime tattvāni jñātvā ekānte niṣaṇṇaḥ paramātmānaṃ dhyāyati sa ākāśe vicarato vāyor iva sarva-prakārābhisaṅgāt pramucyate pañca-kośa-vivarjitaḥ nirbhayaḥ nirāśrayaś ca san muktaḥ paramātmānaṃ prāpnoti |
ພະວາຍຸເທວະກ່າວວ່າ: “ດັ່ງນັ້ນ ໃນຍາມສຸດທ້າຍ ຜູ້ຮູ້ຄວາມເປັນຈິງ—ເມື່ອໄດ້ນັບຮວບຮວມ ແລະເຂົ້າໃຈຫຼັກການເຫຼົ່ານີ້ຢ່າງລະອຽດ—ຈະນັ່ງໃນຄວາມສະຫງົບໂດດດ່ຽວ ແລະເພ່ງພິຈາລະນາພຣະອາດຕະມະອັນສູງສຸດ. ເຫມືອນລົມທີ່ເຄື່ອນໄຫວຢ່າງເສຣີໃນທ້ອງຟ້າ ລາວຈະຫຼຸດພົ້ນຈາກຄວາມຍຶດຕິດທຸກປະເພດ; ຂ້າມພົ້ນຫ້າເປືອກຫຸ້ມ (pañca-kośa), ບໍ່ຫວາດກົວ ແລະບໍ່ພຶ່ງພາ, ລາວຈະຫຼຸດພົ້ນ ແລະບັນລຸພຣະອາດຕະມະອັນສູງສຸດ.”
वायुदेव उवाच