Shloka 26
मरुत्तोपाख्यान-प्रस्तावः — Genealogy to Marutta and the Logistics of Royal Sacrifice
काज्चन: सुमहान् पादस्तत्र कर्म चकार सः । ततः कुण्डानि पात्रीश्व पिठराण्यासनानि च,हिमालय पर्वतके उत्तर भागमें मेरु पर्वतके निकट एक महान सुवर्णमय पर्वत है। उसीके समीप उन्होंने यज्ञशाला बनवायी और वहीं यज्ञ-कार्य आरम्भ किया। उनकी आज्ञासे अनेक सुनारोंने आकर सुवर्णमय कुण्ड, सोनेके बर्तन, थाली और आसन (चौकी आदि) तैयार किये। उन सब वस्तुओंकी गणना असम्भव है
kāñcanaḥ sumahān pādas tatra karma cakāra saḥ | tataḥ kuṇḍāni pātrīś ca piṭharāṇy āsanāni ca ||
ວະຍາສະກ່າວວ່າ: ທີ່ນັ້ນ ພຣະອົງໄດ້ຈັດເຮັດເວທີຄຳອັນໃຫຍ່ຫຼວງ ແລະເລີ່ມການງານພິທີຍັດຢ່າງເປັນລຳດັບ. ຕໍ່ມາ ຕາມພຣະບັນຊາ ຊ່າງຄຳຈຳນວນຫຼາຍໄດ້ມາສ້າງຫຼຸມໄຟພິທີດ້ວຍຄຳ, ພາຊະນະ, ຈານ ແລະອາສນະ. ນິທານຍ້ຳໃຫ້ເຫັນວ່າ ຄວາມຮັ່ງມີຂອງກະສັດຖືກນຳໄປຮັບໃຊ້ທຳມະໃນພິທີອັນສັກສິດ ບໍ່ແມ່ນເພື່ອອວດອ້າງເທົ່ານັ້ນ.
व्यास उवाच
Educational Q&A
The verse highlights that material power and wealth gain ethical meaning when subordinated to dharmic purpose—here, careful preparation for a solemn sacrifice—emphasizing discipline, order, and responsibility in religious and royal action.
A grand sacrificial setting is being prepared: a large golden base/platform is made, and artisans produce golden ritual implements—fire-pits, vessels, plates, and seats—so the yajña can proceed with full ceremonial completeness.