Shloka 10
Sāttvika-vṛtta-kathana (Brahmā on the Conduct of Sattva) — Chapter 38
एवंवृत्तास्तु ये केचिल्लोके5स्मिन् सत्त्वसंश्रया: | ब्राह्मणा ब्रह्म॒योनिस्थास्ते धीरा: साधुदर्शिन:
evaṁvṛttās tu ye kecil loke 'smin sattvasaṁśrayāḥ | brāhmaṇā brahmayonisthās te dhīrāḥ sādhudarśinaḥ ||
ພະວາຍຸກ່າວວ່າ: «ຜູ້ໃດໃນໂລກນີ້ດຳລົງຊີວິດດ້ວຍວິຖີດັ່ງນັ້ນ—ອາໄສສັດຈະ ແລະຄວາມບໍລິສຸດແຫ່ງພາວະ—ແລະເປັນພຣາຫມະນທີ່ຕັ້ງມັ່ນໃນພຣະພຣະຫມັນສູງສຸດ ອັນເປັນແຫຼ່ງກຳເນີດຂອງເວດ; ຜູ້ນັ້ນເທົ່ານັ້ນຈຶ່ງຖືກນັບວ່າໝັ້ນຄົງ ແລະເຫັນທາງຢ່າງແຈ້ງໃສ. ເມື່ອເຂົ້າໃຈແລ້ວວ່າ ການກະທຳທີ່ມີຄວາມປາຖະໜາ—ເຊັ່ນ ການໃຫ້ທານ, ຍັດ, ການສຶກສາ, ວັດ, ການສະສົມຄອບຄອງ, ທຳມະຕາມຈະລິດ, ແລະຕະປະ—ເປັນເປົ່າປະໂຫຍດເມື່ອຖືກຂັບເຄື່ອນໂດຍຕັນຫາ, ພວກເຂົາຈຶ່ງຍຶດຖືຄວາມປະພຶດອັນສູງທີ່ຝັງຮາກໃນສັດຈະ ແລະການຮູ້ແຈ້ງພຣະພຣະຫມັນ».
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
True wisdom is defined not by desire-driven religious acts, but by conduct rooted in truth (satya/sattva) and steady establishment in Brahman, the ultimate source of the Veda. Such persons are called dhīra (steadfast) and sādhudarśin (right-seeing).
Vāyudeva is instructing the listener about the marks of a genuinely wise Brahmin: one who follows a higher mode of life grounded in truth and Brahman-realization, rather than being motivated by craving for results from charity, sacrifice, study, vows, possessions, or austerities.