Shloka 9
Adhyāya 34: Kṣetrajña-Lakṣaṇa and the Araṇi Metaphor
Mind–Intellect Allegory
सव्वन्ननार्थयुक्तां श्व सर्वान् प्रत्यक्षहेतुकान् यतः परं न विद्येत ततो<भ्यासे भविष्यति
sarvān anarthayuktān ca sarvān pratyakṣa-hetukān | yato paraṃ na vidyeta tato 'bhyāse bhaviṣyati ||
ພຣະພຣາຫມັນກ່າວວ່າ: ສິ່ງທັງປວງທີ່ປາກົດຕໍ່ປະສາດສຳຜັດໂດຍກົງ ແລະເບິ່ງຄືມີເຫດປັດໃຈຊັດເຈນ ບໍ່ແມ່ນວ່າຈະມີຄວາມໝາຍສຸດທ້າຍແທ້ຈິງທັງໝົດ. ການຮູ້ແຈ້ງ “ນັ້ນ” ທີ່ເຫນືອກວ່າທຸກສິ່ງ—ທີ່ເຫນືອຈາກນັ້ນບໍ່ມີອັນໃດອີກ—ເກີດຂຶ້ນແຕ່ໃນບັ້ນປາຍຂອງການຝຶກຝົນອັນຍືນຍາວ ໂດຍວິໄນແຫ່ງການປະຕິເສດ «ບໍ່ແມ່ນນີ້, ບໍ່ແມ່ນນີ້» (ເນຕິ-ເນຕິ) ເພື່ອຖອນຕົນອອກຈາກການຍຶດຕິດອັນຜິດ ແລະເຂົ້າໃກ້ຄວາມຈິງສູງສຸດ.
ब्राह्मण उवाच
Educational Q&A
Sense-perceived, causally explained phenomena do not yield ultimate meaning; the Supreme Reality—beyond which nothing exists—is realized only through sustained spiritual practice, especially the discriminative negation of all limited identifications (‘neti-neti’).
A Brahmin speaker instructs the listener in a contemplative, Upanishadic mode, shifting attention away from the apparent certainty of the perceptible world toward disciplined practice that culminates in direct realization of the highest principle.