Shloka 12
अम्बरीषगाथा—गुणत्रयविभागः तथा लोभनिग्रहः
Ambarīṣa’s Gāthā: The Guṇas and the Restraint of Greed
तस्मादेत॑ सम्यगवेक्ष्य लोभ॑ निगृहा धृत्या55त्मनि राज्यमिच्छेत् । एतदू राज्यं नान्यदस्तीह राज्य- मात्मैव राजा विदितो यथावत्
tasmād etat samyag avekṣya lobhaṁ nigṛhya dhṛtyā ātmani rājyam icchet | etad eva rājyam nānyad astīha rājyam ātmā eva rājā vidito yathāvat ||
ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອພິຈາລະນາໃຫ້ຖືກຕ້ອງເຖິງສະພາບຂອງໂລບແລ້ວ ຄວນຂົ່ມມັນໄວ້ດ້ວຍຄວາມອົດທົນແລະຄວາມໝັ້ນຄົງ ແລະປາຖະໜາອຳນາດເຫນືອຕົນເອງ. ນີ້ເທົ່ານັ້ນແມ່ນຣາຊະອານາຈັກທີ່ແທ້ຈິງ; ໃນນີ້ບໍ່ມີອານາຈັກອື່ນ. ເມື່ອຮູ້ຈັກອັດຕາ (Self) ຕາມຄວາມເປັນຈິງ ອັດຕານັ້ນເອງຖືກຮັບຮູ້ວ່າເປັນກະສັດ.
ब्राह्मण उवाच
Educational Q&A
Greed must be clearly understood and firmly restrained; true kingship is not external dominion but mastery of oneself. With genuine knowledge of the Self, the Self alone stands as the rightful ruler.
A Brahmin speaker delivers a moral instruction: instead of pursuing outward power driven by greed, one should cultivate inner rule through fortitude and self-knowledge, redefining 'kingdom' as sovereignty over one’s own mind and impulses.