Shloka 21
अश्वमेध-उपदेशः तथा मरुत्त-यज्ञ-धन-प्रसङ्गः
Counsel on Aśvamedha and the Marutta-treasure episode
उत्सृष्टं ब्राह्मणैर्यज्ञे मरुत्तस्य महात्मन: । तदानयस्व कौन्तेय पर्याप्तं॑ तद् भविष्यति,'पार्थ! यद्यपि तुम्हारा खजाना इस समय खाली हो गया है तथापि वह बहुत शीघ्र भर जायगा। हिमालय पर्वतपर महात्मा मरुत्तके यज्ञमें ब्राह्मणोंने जो धन छोड़ दिया था, वह वहीं पड़ा हुआ है। कुन्तीकुमारं उसे ले आओ। वह तुम्हारे लिये पर्याप्त होगा”
utsṛṣṭaṃ brāhmaṇair yajñe maruttasya mahātmanaḥ | tad ānayāsva kaunteya paryāptaṃ tad bhaviṣyati ||
ຢຸທິສຖິຣ ກ່າວວ່າ: “ໂອ ລູກແຫ່ງກຸນຕີ, ຈົ່ງນໍາຊັບນັ້ນມາ—ຊັບທີ່ພວກພຣາຫມັນໄດ້ປ່ອຍທິ້ງໄວ້ໃນພິທີຍັດຂອງມະຫາຈິດ ມະຣຸຕຕະ. ມັນຈະພຽງພໍ.” ໃນບົດບາດນີ້ ພຣະອົງຊີ້ໃຫ້ເຫັນວິທີທີ່ຊອບທັມ ແລະບໍ່ໃຊ້ຄວາມຮຸນແຮງໃນການຟື້ນຟູຊັບພະຍາກອນສໍາລັບພາລະກິດຫຼວງ—ເອົາສິ່ງທີ່ຖືກປະລະທິ້ງຢ່າງຖືກທັມຫຼັງພິທີສັກສິດ ແທນການບີບຄັ້ນປະຊາຊົນ.
युधिषछ्िर उवाच
Educational Q&A
Royal needs should be met through dharmic means: Yudhiṣṭhira directs Arjuna to obtain wealth that was lawfully left after a sacred rite, emphasizing ethical sourcing of resources and respect for religious-social norms.
With the treasury depleted, Yudhiṣṭhira instructs Arjuna (Kaunteya) to fetch the treasure left by brāhmaṇas at King Marutta’s great sacrifice, assuring it will be sufficient for their purposes.