Shloka 20
अध्वर्यु–यति संवादः
Adhvaryu–Yati Dialogue on Svabhāva, Ahiṃsā, and Mokṣa
शृणोष्याकाशजान् शब्दान् मनसा मन्यसे मतिम् । सर्वाण्येतानि भूतानि प्राणा इति च मन्यसे,अध्वर्युने कहा--यते! यह तो तुम मानते ही हो कि सभी भूतोंमें प्राण है, तो भी तुम पृथ्वीके गन्ध गुणोंका उपभोग करते हो, जलमय रसोंको पीते हो, तेजके गुण? रूपका दर्शन करते हो और वायुके गुण स्पर्शको छूते हो, आकाशजनित शब्दोंको सुनते हो और मनसे मतिका मनन करते हो
śṛṇoṣy ākāśajān śabdān manasā manyase matim | sarvāṇy etāni bhūtāni prāṇā iti ca manyase ||
ພຣະພຣາຫມັນໄດ້ກ່າວວ່າ: «ເຈົ້າໄດ້ຍິນສຽງທີ່ເກີດຈາກອາກາດ; ດ້ວຍໃຈ ເຈົ້າຄິດໄຕ່ຕອງ ແລະຕັດສິນ. ແລະເຈົ້າຍັງເຊື່ອວ່າ ສັດທັງປວງເຫຼົ່ານີ້ ໂດຍແທ້ແມ່ນ ‘ປຣານ’ (ລົມຫາຍໃຈແຫ່ງຊີວິດ)»។ ໃນບໍລິບົດ ຄໍານີ້ກົດດັນປະເດັນຈັນຍາວ່າ: ແມ່ນແຕ່ເຈົ້າຢືນຢັນວ່າຊີວິດຊອກຊຶມຢູ່ໃນສັດທັງປວງ ແຕ່ເຈົ້າຍັງໃຊ້ອາຍະຕະນະ ແລະອໍານາດໃນໃຈທີ່ຄິດ—ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງຄວນພິຈາລະນາວ່າ ຄວາມເພີດເພີນທາງອາຍະຕະນະ ແລະການປຸງແຕ່ງໃນໃຈ ສຳພັນຢ່າງໃດກັບການເຄົາລົບຊີວິດ ແລະວິໄນແຫ່ງການສຳລວມ.
ब्राह्मण उवाच