Shloka 45
Mokṣa-dharma Yoga-Upadeśa: Equanimity, Sense-Restraint, and Vision of the Ātman (आत्मदर्शन-योगोपदेशः)
यथा स्वकोषे प्रक्षिप्प भाण्डं भाण्डमना भवेत्,जैसे घरका सामान अपने कोटेमें डालकर भी मनुष्य उन्हींके चिन्तनमें मन लगाये रहता है, उसी प्रकार इन्द्रियरूपी चंचल द्वारोंसे विचरनेवाले मनको अपनी कायामें ही स्थापित करके वहीं आत्माका अनुसंधान करे और प्रमादको त्याग दे
yathā svakoṣe prakṣipya bhāṇḍaṁ bhāṇḍam anā bhavet, tathendriyarūpaiś cañcaladvāraiś caramāṇaṁ manaḥ svāṁ kāyām eva pratiṣṭhāpya tatraivātmānusandhānaṁ kuryāt pramādaṁ ca tyajet
ດັ່ງຊາຍຄົນໜຶ່ງ ແມ່ນແຕ່ໄດ້ນຳເຄື່ອງໃຊ້ໃນເຮືອນແຕ່ລະຢ່າງໄປເກັບໄວ້ໃນຄັງຂອງຕົນຢ່າງປອດໄພແລ້ວ ຈິດໃຈກໍຍັງຫມົດໄປກັບການຄິດຫາສິ່ງນັ້ນໆ; ດັ່ງນັ້ນເຊັ່ນກັນ ຄວນຮວບຮວມຈິດທີ່ລ່ອງອອກທາງ “ປະຕູ” ອັນກະສັບກະສ່າຍຂອງອິນທຣີ ໃຫ້ກັບຄືນມາສະຖິດໃນກາຍຂອງຕົນ ແລ້ວຄົ້ນຫາອັດຕາຢູ່ທີ່ນັ້ນ ພ້ອມທັງລະທິ້ງຄວາມປະມາດ.
ब्राह्मण उवाच
Educational Q&A
External order or possession-management does not settle the mind; true discipline is to withdraw the mind from the restless sense-gates, establish it inwardly, and pursue Self-inquiry while abandoning pramāda (carelessness).
A Brahmin speaker delivers an instruction using a household analogy: even after storing goods safely, one can remain mentally entangled; likewise, the mind roams through the senses unless deliberately re-centered in the body for contemplation of the Self.