Shloka 18
Kāma–Mamatā–Upadeśa
Discourse on Desire, Possessiveness, and Ritual Duty
यो मां प्रयतते हन्तुं मोक्षमास्थाय पण्डित: । तस्य मोक्षरतिस्थस्य नृत्यामि च हसामि च । अवध्य: सर्वभूतानामहमेक: सनातन:,जो विद्वान् पुरुष मोक्षका सहारा लेकर मेरे विनाशका प्रयत्न करता है, उसकी जो मोक्षविषयक आसक्ति है, उसीसे वह बँधा हुआ है। यह विचारकर मुझे उसपर हँसी आती है और मैं खुशीके मारे नाचने लगता हूँ। एकमात्र मैं ही समस्त प्राणियोंके लिये अवध्य एवं सदा रहनेवाला हूँ
yo māṁ prayatate hantuṁ mokṣam āsthāya paṇḍitaḥ | tasya mokṣa-rati-sthasya nṛtyāmi ca hasāmi ca | avadhyaḥ sarva-bhūtānām aham ekaḥ sanātanaḥ ||
ຜູ້ໃດເປັນບັນດິດ ອາໄສຄວາມຄິດເຖິງມົກຂະ ແລະພະຍາຍາມຈະທຳລາຍຂ້ອຍ—ຜູ້ນັ້ນກັບຖືກຜູກມັດດ້ວຍຄວາມຫຼົງໃນມົກຂະນັ້ນເອງ. ເຫັນດັ່ງນັ້ນ ຂ້ອຍຈຶ່ງຫົວເຮາະ ແລະດ້ວຍຄວາມປິຕິ ຂ້ອຍກໍຟ້ອນລຳ. ເພາະຂ້ອຍຜູ້ດຽວເທົ່ານັ້ນແມ່ນນິລັນດອນ ແລະບໍ່ອາດຖືກຂ້າໂດຍສັດໃດໆ.
वायुदेव उवाच