Shloka 32
Marutta’s Sacrifice: Indra’s Threat, Saṃvarta’s Mantric Restraint, and Divine Reconciliation (अध्याय १०)
ततः: संवर्तश्रैत्यगतो महात्मा यथा वल्लिः प्रज्वलितो द्वितीय: । हवींष्युच्चैराह्नययन् देवसंघान् जुहावाग्नौ मन्त्रवत् सुप्रतीत:,इसके बाद द्वितीय अग्निके समान तेजस्वी एवं यज्ञमण्डपमें बैठे हुए महात्मा संवर्तने अत्यन्त प्रसन्नचित्त होकर देववृन्दका उच्चस्वरसे आह्वान करते हुए मन्त्रपाठपूर्वक अग्निमें हविष्यका हवन किया
tataḥ saṃvartaśraityagato mahātmā yathā valliḥ prajvalito dvitīyaḥ | havīṃṣy uccair āhnayan devasaṃghān juhāvāgnau mantravat supratītaḥ ||
ຕໍ່ມາ ມະຫາຕະມະ ສັມວັດຕະ (Saṃvarta) ໄດ້ນັ່ງລົງໃນເຂດພິທີ ແລະສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງໄຟລຸກໂຊນອີກກອງໜຶ່ງ. ດ້ວຍສຽງດັງ ທ່ານໄດ້ເອີ້ນເທວະຫມູ່ຫຼາຍ ແລະດ້ວຍໃຈສະຫງົບໝັ້ນຄົງ ຈຶ່ງຖວາຍຮະວິດ (oblations) ລົງໃນໄຟຕາມພິທີ ພ້ອມກັບການສວດມັນຕຣາ.
व्याय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharmic ritual conduct: offerings should be made with proper mantra, clear intention, and disciplined procedure. Ethical force lies in inner composure and correctness of action, not in mere external performance.
Saṃvarta sits in the sacrificial setting, radiating like a second fire, loudly invokes the gods, and performs the oblation by pouring havis into the fire with mantra-recitation, indicating the yajña is being formally and powerfully conducted.