Shloka 6
अध्याय ६ — युधिष्ठिरस्य वैराग्य-वाक्यं धृतराष्ट्रस्य वनगमनाभिलाषश्च
Chapter 6: Yudhiṣṭhira’s Renunciatory Appeal and Dhṛtarāṣṭra’s Resolve for the Forest
द्विसप्तत्यां महाबाहो ततः षाड्गुण्यजा गुणा:,महाबाहो! पहले राजप्रधान बारह और मन्त्रिप्रधान साठ--इन बहत्तरका ज्ञान प्राप्त करके संधि, विग्रह, यान, आसन, द्वैधीभाव और समाश्रय--इन छ: गुणोंका यथावसर उपयोग किया जाता है। कुन्तीनन्दन! जब अपना पक्ष बलवान तथा शत्रुका पक्ष निर्बल जान पड़े, उस समय शत्रुके साथ युद्ध छेड़कर विपक्षी राजाको जीतनेका प्रयत्न करना चाहिये इति श्रीमहाभारते आश्रमवासिके पर्वणि आश्रमवासपर्वणि धृतराष्ट्रोपदेशे षष्ठो5ध्याय:
dvisaptatyāṁ mahābāho tataḥ ṣāḍguṇyajā guṇāḥ | mahābāho! pūrvaṁ rājapradhānā dvādaśa ca mantripradhānāḥ ṣaṣṭiś ca—etebhyo dvāsaptatyā jñānaṁ prāpya sandhi-vigraha-yāna-āsana-dvaidhībhāva-samāśrayānāṁ ṣaṇṇāṁ guṇānāṁ yathāvasaraṁ prayogaḥ kriyate | kuntīnandana! yadā svapakṣaṁ balavantaṁ śatrupakṣaṁ ca durbalaṁ jānīyāt tadā śatruṇā saha yuddhaṁ pravartya vipakṣīyaṁ rājānaṁ jetuṁ yateta ||
ໂອ ຜູ້ມີແຂນແຂງກ້າ! ທ່ານທຣິຕະຣາສຕຣະສອນວ່າ ວິຊາການເມືອງເລີ່ມຈາກການຮູ້ຈັກພື້ນຖານເຈັດສິບສອງປະການ—ສິບສອງທີ່ເນັ້ນຝ່າຍກະສັດ ແລະຫົກສິບທີ່ເນັ້ນຝ່າຍມົນຕີ. ເມື່ອມີຄວາມຮູ້ນັ້ນແລ້ວ ຈຶ່ງຄວນນໍາໃຊ້ໃນການກໍານົດເວລາ ມາດຕະການຫົກປະການ: ສັນຕິ (ສັນຍາສັນຕິພາບ), ວິກຣະຫະ (ສົງຄາມ), ຢານ (ຍົກທັບ), ອາສະນະ (ຢຸດຕັ້ງຄ່າຍ), ທະວິທີພາວະ (ດໍາເນີນສອງທາງ), ແລະ ສະມາສະຣະຍະ (ຂໍພຶງອຳນາດອື່ນ). ໂອ ບຸດແຫ່ງກຸນຕີ! ເມື່ອເຫັນວ່າຝ່າຍຕົນແຂງແຮງ ແລະຝ່າຍສັດຕູອ່ອນແອ ກໍຄວນເປີດສົງຄາມກັບສັດຕູ ແລະພະຍາຍາມຊະນະກະສັດຄູ່ປະລະ—ໃຊ້ພະລັງອໍານາດໃນລະດູການຂອງມັນ ເປັນເຄື່ອງມືແຫ່ງການປົກຄອງຢ່າງຄໍານວນ.
धघतयाट्र उवाच