Shloka 17
कुन्ती–व्याससंवादः
Kuntī–Vyāsa Dialogue on Durvāsā’s Boon and Karṇa’s Birth
धृतराष्ट्रं समुद्दिश्य ददौ स पृथिवीपति: । सुवर्ण रजतं गाश्न शय्याश्व सुमहाधना:
vaiśampāyana uvāca |
dhṛtarāṣṭraṃ samuddiśya dadau sa pṛthivīpatiḥ |
suvarṇa-rajataṃ gāś ca śayyāśvān sumahādhanān ||
ໄວສັມປາຍະນະ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອເອີ້ນນາມ ທຣິຕະຣາສຕຣະ ໂດຍກົງ ພະຣາຊາຢຸທິສຖິຣະ ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຜ່ນດິນ ໄດ້ມອບທານ—ຄໍາ ເງິນ ງົວ ເຕຽງອັນມີຄ່າ ແລະມ້າ—ເປັນທານອັນຍິ່ງ ແຍກຕ່າງຫາກ ເພື່ອເກຍດແກ່ ທຣິຕະຣາສຕຣະ, ຄານທາຣີ ແລະ ກຸນຕີ. ການກະທໍານີ້ສະທ້ອນຄວາມໝັ້ນຄົງໃນທໍາມະຂອງພະອົງ ໃນການອຸປະຖໍາຜູ້ເຖົ້າແກ່ ແລະປະພຶດການໃຫ້ທານ ແມ່ນແຕ່ຫຼັງຄວາມພິນາດຂອງສົງຄາມ.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dāna as a royal and ethical duty: a righteous king honors and supports elders and dependents through generous, respectful giving, even when past relationships were marked by conflict.
Yudhiṣṭhira, as king, formally dedicates and distributes valuable gifts—gold, silver, cows, beds, and horses—specifically in the names of Dhṛtarāṣṭra and (as the prose context notes) also for Gāndhārī and Kuntī, demonstrating care for the senior members of the Kuru household.