Shloka 84
धृतराष्ट्रस्य पाण्डवेषु प्रीति-वृत्तान्तः | Dhṛtarāṣṭra’s Affectionate Disposition toward the Pāṇḍavas
न कामये नरश्रेष्ठ जीवितं पृथिवीं तथा । यथा तव प्रियं राज॑ंश्विकीर्षामि परंतप,'नरश्रेष्ठ! मैं न तो जीवन चाहता हूँ न पृथ्वीका राज्य। परंतप नरेश! जिस तरह भी आपका प्रिय हो, वही मैं करना चाहता हूँ
na kāmaye naraśreṣṭha jīvitaṃ pṛthivīṃ tathā | yathā tava priyaṃ rājan śvikīrṣāmi parantapa ||
ໄວສັມປາຍະນະ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນບັນດາມະນຸດ! ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ປາຖະໜາທັງຊີວິດ ແລະບໍ່ປາຖະໜາອຳນາດເຫນືອແຜ່ນດິນ. ໂອ ພະຣາຊາ ຜູ້ເຜົາຜານສັດຕູ—ສິ່ງໃດທີ່ເປັນທີ່ຮັກຂອງພະອົງ ນັ້ນແຫຼະຂ້າພະເຈົ້າປາຖະໜາຈະປະຕິບັດ»។
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights self-effacement and duty: the speaker renounces personal claims to life or worldly power and places the other’s rightful wish above personal desire, presenting an ethic of loyalty, restraint, and dharma-guided action.
In Vaiśampāyana’s narration, a character expresses to a king that he seeks neither survival nor rulership; instead, he is ready to act solely according to what the king considers proper and dear—signaling submission to the king’s decision and a renunciant, duty-first stance.