धृतराष्ट्रस्य पाण्डवेषु प्रीति-वृत्तान्तः | Dhṛtarāṣṭra’s Affectionate Disposition toward the Pāṇḍavas
वैशम्पायन उवाच एवमुक्तस्तु कौन्तेय: पित्रा ज्येष्ठेन भारत । पस्पर्श सर्वगात्रेषु सौहार्दात् तं शनैस्तदा
vaiśampāyana uvāca evam uktas tu kaunteyaḥ pitrā jyeṣṭhena bhārata | pasparśa sarvagātreṣu sauhārdāt taṃ śanais tadā ||
ໄວສັມປາຍະນະ ກ່າວວ່າ: ໂອ ພາຣະຕະ! ເມື່ອລຸງໃຫຍ່ຝ່າຍພໍ່ (ທຣິຕະຣາດຊະຕຣະ) ໄດ້ກ່າວດັ່ງນັ້ນ ຢຸທິສຖິຣະ ບຸດຂອງກຸນຕີ ດ້ວຍໃຈເມດຕາແລະຄວາມສະໜິດສະໜົມ ໄດ້ລູບມືຢ່າງອ່ອນໂຍນໄປຕາມອະວະຍະວະທົ່ວຮ່າງຂອງພຣະອົງ ຊ້າໆ ດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບແລະຄວາມອາທອນ.
वैशम्पायन उवाच
Even after devastating conflict, dharma is upheld through humility and compassionate regard for elders; Yudhiṣṭhira’s gentle touch embodies reconciliation, restraint, and affectionate duty rather than triumphalism.
After Dhṛtarāṣṭra (the elder paternal uncle) speaks to him, Yudhiṣṭhira responds not with argument but with a tender, respectful gesture—slowly touching Dhṛtarāṣṭra’s limbs—signaling goodwill and filial reverence.