Shloka 14
ततो मां तेजसा5<विश्य मोहयित्वा च भानुमान् । उवाच भविता पुत्रस्तवेत्यभ्यगमद् दिवम्,तब मैं उन निरपराध ब्राह्मणको शापसे बचाती हुई बोली--'देव! मुझे आपके समान पुत्र प्राप्त हो।। इतना कहते ही सूर्यदेव मुझे मोहित करके अपने तेजके द्वारा मेरे शरीरमें प्रविष्ट हो गये। तत्पश्चात् बोले--'तुम्हें एक तेजस्वी पुत्र प्राप्त होगा।! ऐसा कहकर वे आकाशमें चले गये
tato māṁ tejasāviśya mohayitvā ca bhānumān | uvāca bhavitā putras tavety abhyagamad divam ||
ແລ້ວພຣະອາທິດໄດ້ເຂົ້າມາໃນຂ້າພະເຈົ້າດ້ວຍລັງສີຂອງພຣະອົງ ແລະເຮັດໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າຕື່ນຕະລຶງມືດມົນ; ພຣະອົງກ່າວວ່າ «ເຈົ້າຈະມີບຸດ» ແລ້ວກໍເສດັດໄປສູ່ສະຫວັນ.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how extraordinary power can override ordinary human agency, yet the narrative frames the outcome within a moral universe where consequences (a destined birth and its responsibilities) must be borne. It invites reflection on dharma: how one responds ethically to events that are not fully chosen.
Vaiśaṃpāyana narrates that the Sun-god (Bhānumān) enters the woman through his radiance, causing bewilderment, and then proclaims that she will have a son. After giving this assurance, he departs to the heavens.