Shloka 19
कुन्तीनिवर्तनप्रयत्नः तथा वननिवासप्रारम्भः
Attempt to Dissuade Kuntī; Commencement of Forest Residence
योधेषु वाप्याश्रममण्डलं त॑ मुक्त्वा निविष्टेषु विमुच्य पत्रम् । स्त्रीवृद्धबाले च सुसंनिविष्टे यथा्हतस्तान् कुशलान्यपृच्छत्,पाण्डवोंके सैनिकोंने आश्रममण्डलकी सीमाको छोड़कर कुछ दूरपर समस्त वाहनोंको खोल दिया और वहीं पड़ाव डाल दिया तथा स्त्री, वृद्ध और बालकोंका समुदाय छावनीमें सुखपूर्वक विश्राम लेने लगा। उस समय राजा धृतराष्ट्र पाण्डवोंस मिलकर उनका कुशल- समाचार पूछने लगे
yodheṣu vāpy āśrama-maṇḍalaṁ taṁ muktvā niviṣṭeṣu vimucya patram | strī-vṛddha-bāle ca su-saṁniviṣṭe yathāhatas tān kuśalāny apṛcchat |
ໄວສັມປາຍະນະ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອນັກຮົບທັງຫຼາຍໄດ້ອອກຈາກເຂດຂອບຮົ້ວອາສຣົມ ແລະຢຸດພັກໄປອີກໜ່ອຍ ຖອດສັດລາກລົດອອກຈາກລົດຮົບແລະພາຫະນະ, ແລະເມື່ອແມ່ຍິງ ຜູ້ເຖົ້າ ແລະເດັກນ້ອຍ ໄດ້ຈັດທີ່ຢູ່ໃນຄ່າຍຢ່າງສະບາຍ, ພຣະຣາຊາ ທຣິຕຣາສຕຣະ ໄດ້ພົບປະກັບພານດະວະ ແລະຖາມຂ່າວຄວາມສຸກທຸກຂ໌ຕາມຄວາມຄວນ—ສອບຖາມວ່າທຸກຢ່າງດີງາມດີຢູ່ບໍ່.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Even after conflict, dharma expresses itself through restraint and civility: ensuring the vulnerable are safely settled and then exchanging proper inquiries of welfare (kuśala-praśna) as a mark of respect and social order.
The Pāṇḍavas’ forces stop outside the hermitage boundary, unyoke their conveyances, and make camp; women, elders, and children rest comfortably. Dhṛtarāṣṭra then meets the Pāṇḍavas and asks about their well-being.