Shloka 836
Kuntī’s Retrospective Uddharṣaṇa and Renunciatory Resolve (कुन्त्युद्धर्षण-प्रत्याख्यानम्)
सुस्वरं रुरुदे धीमान् मातु: पादावुपस्पृशन् । फिर तो समस्त पाण्डव अपने ताऊके दर्शनकी इच्छासे बड़ी उतावलीके साथ आगे बढ़े। बुद्धिमान् सहदेव तो बड़े वेगसे दौड़े और जहाँ कुन्ती थी
su-svaraṁ rurude dhīmān mātuḥ pādāv upaspṛśan |
ໄວສັມປາຍະນະ ກ່າວວ່າ: ສະຫະເທວະ ຜູ້ມີປັນຍາ ໄດ້ແຕະຕ້ອງພຣະບາດຂອງແມ່ ແລ້ວຮ້ອງໄຫ້ດັງກັງວານດ້ວຍສຽງແຈ້ງກັງວານ. ດ້ວຍຄວາມປາຖະໜາຈະໄດ້ເຫັນຜູ້ເຖົ້າໃຫຍ່ (ທຣິຕຣາສຕຣະ) ພວກປານດະວະທັງໝົດຈຶ່ງຮີບຮ້ອນໄປຂ້າງໜ້າ; ແຕ່ສະຫະເທວະກັບພຸ້ນນໍາໄປຫາຄຸນຕີ ແລ້ວກອດພຣະບາດທັງສອງ ຮ້ອງໄຫ້ຢ່າງຫ້າມບໍ່ຢູ່—ເປັນການຊູ້ງຊູມໜ້າທີ່ລູກ ຄວາມເຄົາລົບຕໍ່ຜູ້ເຖົ້າ ແລະນໍ້າໜັກທາງທໍາຂອງການກັບມາພົບກັນຫຼັງຄວາມທຸກທົນ.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharma expressed as reverence to one’s mother and elders: touching the feet signifies humility, gratitude, and seeking blessings, while Sahadeva’s tears show the ethical depth of familial bonds after prolonged hardship.
As the Pāṇḍavas hasten forward eager to see their elder Dhṛtarāṣṭra, Sahadeva runs ahead to Kuntī, reaches her first, touches and holds her feet, and weeps openly—marking an emotionally charged reunion in the forest-ascetic setting of the Āśramavāsika episode.