Shloka 21
धृतराष्ट्रस्य सत्कारः — Dhṛtarāṣṭra Honored in the Post-war Court
वे उनकी सेवामें पहलेकी ही भाँति सुखभोगप्रद फलके गूदे, हलके पानक (मीठे शर्बत) और अन्यान्य विचित्र प्रकारके भोजन प्रस्तुत करते थे
te teṣāṁ sevāyāṁ pūrvavat sukhabhogapradāni phalaguḍāni laghupānakāni (madhuraśarbatāni) anyāni ca vicitrāṇi bhojanāni prastāvayanti sma
ໄວສັມປາຍະນະໄດ້ກ່າວວ່າ: ພວກເຂົາຍັງຄົງອຸປະຖຳເຊັ່ນເກົ່າ, ນຳອາຫານອັນເປັນທີ່ສຸກສະບາຍມາຖວາຍ—ເນື້ອຜົນໄມ້ບົດລະອຽດອັນຫອມຫວານ, ນ້ຳຫວານເບົາໆ, ແລະອາຫານຫຼາກຫຼາຍອື່ນໆ. ພາບນີ້ຍ້ຳໃຫ້ເຫັນການຮັບໃຊ້ດ້ວຍຄວາມສັດຊື່ ແລະການຄ້ຳຈຸນກຽດສັກສີກັບຄວາມຜາສຸກຂອງຜູ້ເຖົ້າແກ່ຜູ້ດຳລົງຊີວິດໃນທາງສະຫລະ—ໃຫ້ການດູແລໂດຍບໍ່ໂອ້ອວດ ແຕ່ດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບອັນມັ່ນຄົງ.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Steady seva (service) and respect toward elders is a form of dharma: even in a life of withdrawal and austerity, caretaking that preserves dignity and well-being is ethically valued when done consistently and without display.
The attendants continue their earlier routine of caring for the elders/renunciants, bringing them comforting foods and light sweet drinks, indicating an ongoing household-like support system even within the forest-ashrama setting.