Shloka 13
धृतराष्ट्रस्य सत्कारः — Dhṛtarāṣṭra Honored in the Post-war Court
श्यालो द्रोणस्य यश्चवासीद् दयितो ब्राह्मणो महान् | सच तस्मिन् महेष्वास: कृप: समभवत् तदा,द्रोणाचार्यके प्रिय साले महान् ब्राह्मण महा-धनुर्धर कृपाचार्य तो उन दिनों सदा धृतराष्ट्रके ही पास रहते थे
śyālo droṇasya yaś cāvāsīd dayito brāhmaṇo mahān | sa ca tasmin maheṣvāsaḥ kṛpaḥ samabhavat tadā ||
ໄວສັມປາຍະນະ ກ່າວວ່າ: ຜູ້ເປັນເຂີຍຂອງ ດໂຣນະ—ພຣາຫມັນຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ແລະ ເປັນທີ່ຮັກຂອງລາວ—ຄື ກຣິປະ ນັກທະນູຜູ້ເກັ່ງກ້າ; ແລະໃນເວລານັ້ນ ກຣິປະ ມັກພັກຢູ່ທີ່ນັ້ນ ໃກ້ຊິດກັບ ທຣິຕະຣາສະຕຣະ. ຂໍ້ຄຳນີ້ຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ ສາຍຍາດ ແລະ ຄຳປຶກສາທີ່ໄວ້ໃຈ ຍັງຄົງກຳນົດຮູບຮ່າງຂອງລາຊະສຳນັກ ຫຼັງຄວາມພິນາດຈາກສົງຄາມ.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical role of trusted, learned elders in stabilizing a kingdom after catastrophe: kinship and Brahmin counsel (through Kṛpa) remain central to sustaining royal duty and continuity.
Vaiśampāyana identifies Kṛpa as Droṇa’s brother-in-law and a great archer, noting that he was present and residing near/with Dhṛtarāṣṭra during this period, indicating Kṛpa’s continued proximity to the Kuru court.