Shloka 22
Taḍāga-Phala and Vṛkṣāropaṇa
Merit of Ponds and Tree-Planting
महाबाहो! भरतनन्दन! जिसके पैर जल रहे हों ऐसे कठोर व्रतधारी स्नातक द्विजको जो जूते दान करता है, वह शरीर-त्यागके पश्चात् देववन्दित लोकोंमें जाता है और बड़ी प्रसन्नताके साथ गोलोकमें निवास करता है ।।
bhīṣma uvāca | mahābāho bharatanandana yasya pādāḥ pradahyante tasmai kaṭhoravratadhāriṇe snātakāya dvijāya ya upānahau dadāti sa śarīratyāgāt paraṃ devavanditān lokān gacchati mahāprītisahito goloke nivāsam āpnoti || etat te bharataśreṣṭha mayā kārtsnyena kīrtitam | chatropānahadānasya phalaṃ bharatasattama ||
ພີສະມະກ່າວວ່າ: «ໂອ ຜູ້ມີແຂນແຂງກ້າ, ໂອ ລູກແຫ່ງພາຣະຕະ! ຜູ້ໃດມອບເກີບໃຫ້ແກ່ທວິຊະສນາຕະກະ (Snātaka) ຜູ້ຖືວຣະຕະອັນເຂັ້ມງວດ ທີ່ຕີນກຳລັງຮ້ອນໄໝ້ຈາກຄວາມຮ້ອນແລະຄວາມລຳບາກ—ເມື່ອລະທິ້ງຮ່າງກາຍແລ້ວ ຈະໄດ້ໄປສູ່ໂລກທີ່ເທວະດານັບຖື ແລະດ້ວຍຄວາມຍິນດີອັນໃຫຍ່ ຈະພັກຢູ່ໃນໂກໂລກະ (Goloka). ດັ່ງນັ້ນ, ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນພາຣະຕະ, ຂ້ອຍໄດ້ກ່າວແກ່ເຈົ້າຢ່າງຄົບຖ້ວນແລ້ວ ຖຶງຜົນທັງປວງຂອງການຖວາຍຮົ່ມແລະເກີບ—ໂອ ຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ໃນພາຣະຕະ!»
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Relieving another’s immediate hardship through practical gifts—especially footwear (and umbrellas)—is praised as a high form of dāna, yielding great spiritual merit and auspicious posthumous destinations.
In Bhishma’s instruction to Yudhiṣṭhira on gifts and their results, he concludes this segment by stating the full reward of donating umbrellas and footwear, highlighting the merit of giving shoes to an austere Snātaka whose feet are burning from hardship.