Shloka 7
गोप्रदानगुणाः तथा कपिलागोविधानम्
Merits of Cow-Gift and the Origin-Account of Kapilā Cows
तत् सर्व प्राप्तुवन्ति सम मम प्रत्यक्षदर्शनात् । कामगा: कामचारिण्य: कामात् कामांश्व भुज्जते,वहाँ किसीका किंचिन्मात्र भी अमंगल नहीं होता। उस लोकमें न रोग है न शोक। इन्द्र! वहाँकी गौएँ अपने मनमें जिस-जिस वस्तुकी इच्छा करती हैं, वे सब उन्हें प्राप्त हो जाती हैं, यह मेरी प्रत्यक्ष देखी हुई बात है। वे जहाँ जाना चाहती हैं जाती हैं; जैसे चलना चाहती हैं चलती हैं और संकल्पमात्रसे सम्पूर्ण भोगोंको प्राप्तकर उनका उपभोग करती हैं
tat sarvaṁ prāpnuvanti samaṁ mama pratyakṣa-darśanāt | kāmagāḥ kāmacāriṇyaḥ kāmāt kāmāṁś ca bhuñjate |
ພີສະມະກ່າວວ່າ: “ສິ່ງນັ້ນທັງໝົດ ພວກນາງໄດ້ຮັບຢ່າງເທົ່າທຽມ—ຂ້ອຍຢືນຢັນຈາກການເຫັນດ້ວຍຕາຕົນເອງ. ຝູງງົວເຫຼົ່ານັ້ນໄປໄດ້ຕາມປາຖະໜາ ແລະປະພຶດໄດ້ຕາມປາຖະໜາ; ດ້ວຍຄວາມປາຖະໜາເອງ ພວກນາງໄດ້ຮັບສິ່ງທີ່ປາຖະໜາ ແລະເສບສຸກມັນ. ໃນໂລກນັ້ນບໍ່ມີອັບມົງຄຸນແມ່ນແຕ່ນ້ອຍ; ບໍ່ມີໂລກພະຍາດ ແລະບໍ່ມີຄວາມໂສກ. ໂອ ອິນທຣະ, ວັດຖຸໃດກໍຕາມທີ່ພວກນາງປາຖະໜາໃນໃຈ ທັງໝົດນັ້ນຍ່ອມມາຫາພວກນາງ—ນີ້ແມ່ນສິ່ງທີ່ຂ້ອຍເຫັນດ້ວຍຕາຂອງຂ້ອຍເອງ.”
पितामह उवाच
Educational Q&A
Bhishma underscores the fruit of merit in a righteous realm: well-being is complete (no inauspiciousness, disease, or grief), and legitimate enjoyments arise effortlessly. The emphasis on his ‘direct witnessing’ frames the claim as authoritative testimony about the moral economy of dharma and its rewards.
Bhishma addresses Indra while describing a blessed world associated with cows: they can move freely, obtain whatever they wish, and enjoy it by mere intention. The passage functions as a vivid depiction of a merit-born realm and the extraordinary status accorded to cows.