Shloka 13
मांसपरिवर्जन-प्रशंसा (Praise of Abstention from Meat) / Ethics of Ahiṃsā in Diet and Rite
न्यायलब्धं प्रदातव्यं द्विजातिभ्योन्नमुत्तमम् स्वाध्यायं समुपेते भ्य: प्रह्ष्टेनान्तरात्मना
yudhiṣṭhira uvāca | nyāyalabdhaṃ pradātavyaṃ dvijātibhyo 'nnam uttamam | svādhyāyaṃ samupetebhyaḥ prahṛṣṭenāntarātmanā ||
ຢຸທິສຖິຣະ ກ່າວວ່າ: ຄວນໃຫ້ທານອາຫານທີ່ດີທີ່ສຸດ ແກ່ພວກທະວິຊະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ) ດ້ວຍຊັບທີ່ໄດ້ມາໂດຍຄວາມຍຸດຕິທຳ ໂດຍສະເພາະແກ່ຜູ້ທີ່ອຸທິດຕົນໃນການສະວາດະຍາຍ (ການສຶກສາພຣະເວດ) ແລະໃຫ້ດ້ວຍໃຈຍິນດີຈາກພາຍໃນ. ທານຈຶ່ງເປັນທານທີ່ຖືກທຳມະແທ້ ເມື່ອທັງແຫຼ່ງທີ່ມາ (ຫາໄດ້ດ້ວຍທຳມະ) ແລະເຈດຕະນາ (ໃຫ້ດ້ວຍຄວາມຍິນດີ ແລະຄວາມເຄົາລົບ) ບໍລິສຸດ ແລະເປັນການອຸປະຖຳຜູ້ທີ່ມຸ່ງໝັ້ນໃນການຮຽນຮູ້ ແລະວິໄນທາງຈິດວິນຍານ.
युधिछ्िर उवाच
Educational Q&A
Charity should be made from righteously acquired resources, offered as the best possible food, and given with sincere inner joy—particularly to those devoted to svādhyāya (sacred study).
In the Anuśāsana Parva’s instruction on dharma and gifts, Yudhiṣṭhira articulates a rule of proper giving: the donor must ensure just acquisition, worthy recipients (especially students of sacred learning), and a pure, glad intention.