Adhyaya 65

Verse 1

- “वैश्यायां क्षत्रियाज्जात: करण: परिकीर्तितः ।” (वैश्य माता और क्षत्रिय पितासे उत्पन्न पुत्र 'करण' कहलाता है) इस धर्मशास्त्रीय वचनके अनुसार युयुत्सुकी “करण' संज्ञा बतायी गयी है। (सम्भवपर्व) पञ्चषष्टितमो < ध्याय: मरीचि आदि महर्षियों तथा अदिति आदि दक्षकन्याओंके वंशका विवरण वैशमग्पायन उवाच अथ नारायणेनेन्द्रश्नबकार सह संविदम्‌ । अवतर्तु महीं स्वर्गादंशत: सहित: सुरै:

ໄວສັມປາຍະນະ ກ່າວວ່າ: ຕໍ່ມາ ພຣະອິນທຣາ ພ້ອມດ້ວຍເທວະທັງຫຼາຍ ໄດ້ປຶກສາກັບ ນາຣາຍະນະ (ວິສນຸ) ເລື່ອງການລົງຈາກສະຫວັນມາສູ່ແຜ່ນດິນ ໂດຍຮັບອະວະຕານເປັນສ່ວນໆ. ຂໍ້ຄວາມນີ້ວາງກອບແຜນການອັນເທວະດາ ແລະຈົ່ງໃຈ: ເທວະທັງຫຼາຍຕົກລົງເຂົ້າສູ່ໂລກມະນຸດຕາມສັດສ່ວນ ເພື່ອຟື້ນຟູລະບຽບ ແລະຄ້ຳຈຸນທັມມະ.

Verse 2

आदिश्य च स्वयं शक्र: सर्वानिव दिवौकस: । निर्जगाम पुनस्तस्मात्‌ क्षयान्नारायणस्य ह,तत्पश्चात्‌ सभी देवताओंको तदनुसार कार्य करनेके लिये आदेश देकर वे भगवान्‌ नारायणके निवासस्थान वैकुण्ठधामसे पुन: चले आये

ໄວສັມປາຍະນະ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອພຣະສັກຣະ (ອິນທຣາ) ໄດ້ອອກຄຳສັ່ງດ້ວຍພຣະອົງເອງແລ້ວ ກໍໄດ້ກຳຊັບເທວະທັງປວງໃຫ້ປະຕິບັດຕາມ; ແລ້ວພຣະອົງກໍອອກຈາກພຣະສະຖານຂອງນາຣາຍະນະອີກຄັ້ງ. ຂໍ້ຄວາມນີ້ເນັ້ນຄວາມເປັນລະບຽບໃນການປົກຄອງຂອງເທວະດາ—ອຳນາດຜ່ານຄຳສັ່ງຊັດເຈນ ແລະຄວາມຮັບຜິດຊອບຮ່ວມຜ່ານການນອບນ້ອມປະຕິບັດ.

Verse 3

ते5मरारिविनाशाय सर्वलोकहिताय च । अवतेरु: क्रमेणैव महीं स्वर्गाद्‌ दिवौकस:,तब देवतालोग सम्पूर्ण लोकोंके हित तथा राक्षसोंके विनाशके लिये स्वर्गसे पृथ्वीपर आकर क्रमश: अवतीर्ण होने लगे

ເພື່ອທຳລາຍສັດຕູຂອງເທວະດາ ແລະເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ໂລກທັງປວງ ເທວະຜູ້ຢູ່ສະຫວັນໄດ້ລົງຈາກສະຫວັນມາສູ່ແຜ່ນດິນ ປາກົດຕົວຕາມລຳດັບ ທີລະອົງ.

Verse 4

ततो ब्रद्मर्षिवंशेषु पार्थिवर्षिकुलेषु च । जज्ञिरे राजशार्दूल यथाकामं दिवौकस:,नृपश्रेष्ठ) वे देवगण अपनी इच्छाके अनुसार ब्रह्मर्षियों अथवा राजर्षियोंके वंशमें उत्पन्न हुए

ຕໍ່ມາ ໂອ ພຣະຣາຊາຜູ້ເປັນເສືອໃນບັນດາກະສັດ, ຜູ້ຢູ່ສະຫວັນໄດ້ເກີດມາ—ຕາມຄວາມປາດຖະໜາຂອງຕົນ—ໃນສາຍຕະກູນຂອງພຣະຣິສີພຣາຫມັນ ແລະໃນວົງສາກະສັດຜູ້ເປັນຣາຊະຣິສີໃນແຜ່ນດິນ.

Verse 5

दानवान्‌ राक्षसांश्चैव गन्धर्वान्‌ पन्नगांस्तथा । पुरुषादानि चान्यानि जघ्नु: सत्त्वान्यनेकश:

ໄວສັມປາຍະນະ ກ່າວວ່າ: ພວກເຂົາໄດ້ຂ້າລ້າງຊ້ຳໆ ສັດຫຼາຍປະເພດ—ດານະວະ, ຣາກສະສະ, ກັນທັຣວະ, ພະນະຄະ (ງູ) ແລະສັດກິນຄົນອື່ນໆ. ຂໍ້ຄວາມນີ້ເນັ້ນພະລັງອັນຫາທຽບຂອງພວກເຂົາ—ແມ່ນແຕ່ໃນວັຍເດັກ ສັດຮ້າຍເຫຼົ່ານັ້ນກໍບໍ່ອາດເຮັດອັນຕະລາຍແກ່ພວກເຂົາໄດ້ແມ່ນແຕ່ນ້ອຍ.

Verse 6

दानवा राक्षसाश्रैव गन्धर्वा: पन्नगास्तथा । न तान्‌ बलस्थान्‌ बाल्ये5पि जघ्नुर्भरतसत्तम

ໄວສັມປາຍະນະ ກ່າວວ່າ: «ແມ່ນແຕ່ພວກ ດານະວະ, ຣາກຊະສະ, ຄັນທະວະ ແລະ ສັດນາກຜູ້ມີຮູບດັ່ງງູ ກໍບໍ່ອາດຈະປະຫານຜູ້ມີພະລັງອັນຍິ່ງໃຫຍ່ເຫຼົ່ານັ້ນໄດ້—ແມ່ນແຕ່ໃນວັຍເດັກ, ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນວົງພະຣະຕະ».

Verse 7

जनमेजय उवाच देवदानवसड्घानां गन्धर्वाप्सरसां तथा । मानवानां च सर्वेषां तथा वै यक्षरक्षसाम्‌

ຈະນະເມຊະຍະ ກ່າວວ່າ: «ທ່ານຜູ້ຄວນເຄົາລົບ, ຂ້າພະເຈົ້າປາຖະໜາຈະຟັງຢ່າງຖືກຕ້ອງແລະເປັນລຳດັບ ກ່ຽວກັບກຳເນີດຂອງສັດທັງປວງ—ທັງຫມູ່ເທວະແລະອະສຸຣະ, ຄັນທະວະແລະອັບສະຣາ, ມະນຸດທັງຫມົດ, ແລະຍັກສະກັບຣາກຊະສະ. ຂໍທ່ານເລົ່າແຕ່ເລີ່ມຕົ້ນ ຕາມທີ່ເກີດຂຶ້ນຈິງ».

Verse 8

श्रोतुमिच्छामि तत्त्वेन सम्भवं कृत्स्नमादित: । प्राणिनां चैव सर्वेषां सम्भवं वक्तुमहसि

ຈະນະເມຊະຍະ ກ່າວວ່າ: «ທ່ານຜູ້ຄວນເຄົາລົບ, ຂ້າພະເຈົ້າປາຖະໜາຈະຟັງຕາມຄວາມຈິງ ເລື່ອງກຳເນີດອັນຄົບຖ້ວນ ຕັ້ງແຕ່ເລີ່ມຕົ້ນຂອງສັດທັງປວງ. ທ່ານຄວນເລົ່າໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າຟັງເຖິງກຳເນີດຂອງສັດມີຊີວິດທຸກຊະນິດ».

Verse 9

वैशम्पायन उवाच हन्त ते कथयिष्यामि नमस्कृत्य स्वयम्भुवे । सुरादीनामहं सम्यग लोकानां प्रभवाप्ययम्‌

ໄວສັມປາຍະນະ ກ່າວວ່າ: «ດີແລ້ວ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະເລົ່າໃຫ້ເຈົ້າຟັງ. ຂ້າພະເຈົ້າຂໍນົບນ້ອມແດ່ພຣະສະວະຍັມພູ (ຜູ້ເກີດຂຶ້ນໂດຍຕົນເອງ) ກ່ອນ, ແລ້ວຈະພັນລະນາຢ່າງຖືກຕ້ອງ ເຖິງການເກີດຂຶ້ນແລະການສູນສະລາຍຂອງໂລກທັງຫມົດ ແລະຂອງເທວະເປັນຕົ້ນ».

Verse 10

ब्रह्मणो मानसा: पुत्रा विदिता: षण्महर्षय: । मरीचिरुत्यड्िरिसौ पुलस्त्य: पुलह: क्रतु:,ब्रह्माजीके मानस पुत्र छः महर्षि विख्यात हैं--मरीचि, अत्रि, अंगिरा, पुलस्त्य, पुलह और क्रतु

ໄວສັມປາຍະນະ ກ່າວວ່າ: «ມະຫາຣິສິຫົກອົງ ຜູ້ເປັນບຸດເກີດຈາກຈິດຂອງພຣະພຣະຫມາ ເປັນທີ່ຮູ້ຈັກກັນດີ: ມະຣີຈິ, ອະຕຣິ, ອັງຄິຣັສ, ປຸລັສຕະຍະ, ປຸລະຫະ, ແລະ ກຣະຕຸ».

Verse 11

मरीचे: कश्यप: पुत्र: कश्यपात्‌ तु इमा: प्रजा: । प्रजज्ञिरे महाभागा दक्षकन्यास्त्रयोदश

ໄວສັມປາຍະນະ ກ່າວວ່າ: «ກັສຍະປະ ເປັນບຸດຂອງ ມາຣີຈິ; ແລະຈາກກັສຍະປະນັ້ນແທ້ ສາຍພັນສັດທັງປວງໄດ້ເກີດຂຶ້ນ. ພຣະປະຊາປະຕິ ທັກສະ ມີທິດາຜູ້ມີສິຣິມົງຄຸນຢ່າງຍິ່ງ ຈໍານວນສິບສາມ».

Verse 12

अदितिर्दितिर्दनु: काला दनायु: सिंहिका तथा । क्रोधा प्राधा च विश्वा च विनता कपिला मुनि:

ໄວສັມປາຍະນະ ກ່າວວ່າ: «ອະດິຕິ, ດິຕິ, ດະນຸ, ກາລາ, ດະນາຍຸ, ສິງຫິກາ, ກຣົດທາ, ປຣາດທາ, ວິສວາ, ວິນະຕາ, ກະປິລາ, ແລະ ມຸນິ—ນີ້ແມ່ນນາມຂອງນາງທັງຫຼາຍ. ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນມະນຸດ, ໂອ ພາຣະຕະ, ນາງທັງປວງເປັນທິດາຂອງ ທັກສະ; ແລະສາຍພົວພັນທີ່ເກີດຈາກນາງ—ບຸດແລະຫຼານຜູ້ມີກໍາລັງແລະວິລະພາບ—ນັບບໍ່ຖ້ວນ».

Verse 13

कद्रश्न मनुजव्यात्र दक्षकन्यैव भारत । एतासां वीर्यसम्पन्नं पुत्रपौत्रमनन्‍्तकम्‌

ໄວສັມປາຍະນະ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ເສືອໃນມະນຸດ, ໂອ ພາຣະຕະ, ກັດຣູ ກໍເປັນທິດາຂອງ ທັກສະ ແທ້. ຈາກທິດາເຫຼົ່ານີ້ ໄດ້ເກີດຂຶ້ນສາຍບຸດແລະຫຼານອັນບໍ່ມີທີ່ສິ້ນສຸດ ຜູ້ມີກໍາລັງແລະວິລະພາບ».

Verse 14

अदित्यां द्वादशादित्या: सम्भूता भुवने श्वरा: । ये राजन्‌ नामतत्तांस्ते कीर्तयिष्यामि भारत,अदितिके पुत्र बारह आदित्य हुए, जो लोकेश्वर हैं। भरतवंशी नरेश! उन सबके नाम तुम्हें बता रहा हूँ---

ໄວສັມປາຍະນະ ກ່າວວ່າ: «ຈາກອະດິຕິ ໄດ້ເກີດອາທິຕະ 12 ອົງ ເປັນເຈົ້າຜູ້ຄອງໂລກ. ໂອ ພຣະຣາຊາ ຜູ້ສືບສາຍພັນພາຣະຕະ, ບັດນີ້ຂ້າພະເຈົ້າຈະເລົ່ານາມຂອງພວກເຂົາໃຫ້ທ່ານຟັງ».

Verse 15

धाता मित्रो<र्यमा शक्रो वरुणस्त्वंश एव च | भगो विवस्वान्‌ पूषा च सविता दशमस्तथा

ໄວສັມປາຍະນະ ກ່າວວ່າ: «ທາຕຣ, ມິຕຣ, ອາຣະຍະມັນ, ສັກຣະ (ອິນທຣະ), ວະຣຸນະ, ແລະ ອັມສະ; ພະກະ, ວິວັສວານ, ປູສັນ, ແລະ ສະວິຕຣ ເປັນອົງທີ 10—ນີ້ແມ່ນອາທິຕະທີ່ກໍາລັງຖືກນັບຮຽງ»។ ຕາມຂະນົມປະເພນີ ຍັງນັບ ຕະວັດສະຕຣ ເປັນອົງທີ 11 ແລະ ວິສນຸ ເປັນອົງທີ 12; ແລະແມ່ນແຕ່ວິສນຸຖືກກ່າວວ່າເປັນອົງນ້ອຍສຸດໃນອາທິຕະເຫຼົ່ານີ້ ແຕ່ກໍຖືກຍົກຍ້ອງວ່າເປັນຜູ້ເລີດລ້ໍາທີ່ສຸດໃນຄຸນຄ່າແລະຄຸນທຳເທວະພາບ.

Verse 16

एकादशस्तथा त्वष्टा द्वादशो विष्णुरुच्यते । जघन्यजस्तु सर्वेषामादित्यानां गुणाधिक:

ໄວສັມປາຍະນະ ກ່າວວ່າ: «ອົງທີ 11 ແມ່ນ ຕວັສຕຣິ (Tvaṣṭṛ) ແລະອົງທີ 12 ເອີ້ນວ່າ ວິສນຸ (Viṣṇu). ແມ່ນແທ້ວ່າ ວິສນຸ ເປັນອົງນ້ອຍສຸດໃນບັນດາອາທິຕະຍະ ແຕ່ດ້ວຍຄຸນຄ່າແລະຄຸນທຳ ພຣະອົງເຫນືອກວ່າທຸກອົງ. ອາທິຕະຍະທັງ 12 ຄື: ທາຕຣິ (Dhātṛ), ມິຕຣະ (Mitra), ອັຣຍະມັນ (Aryaman), ອິນທຣະ (Indra), ວະຣຸນະ (Varuṇa), ອັມຊະ (Aṁśa), ພະຄະ (Bhaga), ວິວັສວານ (Vivasvān), ປູສັນ (Pūṣan), ສະວິຕຣິ (Savitṛ), ຕວັສຕຣິ (Tvaṣṭṛ), ແລະ ວິສນຸ (Viṣṇu)».

Verse 17

एक एव दिते: पुत्रो हिरण्यकशिपु: स्मृतः । नाम्ना ख्यातास्तु तस्येमे पठ्च पुत्रा महात्मन:,दितिका एक ही पुत्र हिरण्यकशिपु अपने नामसे विख्यात हुआ। उस महामना दैत्यके पाँच पुत्र थे

ໄວສັມປາຍະນະ ກ່າວວ່າ: «ດິຕິ (Diti) ຖືກຈື່ຈຳວ່າມີລູກຊາຍພຽງຄົນດຽວ ຄື ຮິຣັນຍະກະຊິປຸ (Hiraṇyakaśipu) ຜູ້ໂດ່ງດັງດ້ວຍນາມ. ແຕ່ແທ້ຈິງ ດາຍຕະຍະ (Daitya) ຜູ້ໃຈໃຫຍ່ນັ້ນ ມີລູກຊາຍຫ້າຄົນ ລ້ວນມີຊື່ສຽງຂອງຕົນ».

Verse 18

प्रह्माद: पूर्वजस्तेषां संह्वादस्तदनन्तरम्‌ । अनुह्वादस्तृतीयो5भूत्‌ तस्माच्च शिविबाष्कलौ

ໄວສັມປາຍະນະ ກ່າວວ່າ: «ໃນພວກເຂົາ ຜູ້ໃຫຍ່ສຸດແມ່ນ ປຣະຫມາດ (Pra(h)māda); ຕໍ່ຈາກນັ້ນແມ່ນ ສັມຫວາດ (Saṃhvāda). ຄົນທີສາມແມ່ນ ອະນຸຫວາດ (Anuhvāda); ແລະຈາກເຂົາໄດ້ເກີດ ສິວິ (Śivi) ແລະ ບາສກະລະ (Bāṣkala)».

Verse 19

प्रह्मादस्य त्रय: पुत्रा: ख्याता: सर्वत्र भारत । विरोचनश्न कुम्भश्न निकुम्भश्नेति भारत,भारत! प्रह्मदके तीन पुत्र हुए, जो सर्वत्र विख्यात हैं। उनके नाम ये हैं--विरोचन, कुम्भ और निकुम्भ

ໄວສັມປາຍະນະ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ພາຣະຕະ (Bhārata), ປຣະຫຣາດ (Prahrāda) ມີລູກຊາຍສາມຄົນ ມີຊື່ສຽງໄປທົ່ວ: ວິໂຣຈະນະ (Virocana), ກຸມພະ (Kumbha), ແລະ ນິກຸມພະ (Nikumbha)».

Verse 20

विरोचनस्य पुत्रो5 भूद्‌ बलिरेक: प्रतापवान्‌ | बलेश्व प्रथित: पुत्रो बाणो नाम महासुर:,विरोचनके एक ही पुत्र हुआ, जो महाप्रतापी बलिके नामसे प्रसिद्ध है। बलिका विश्वविख्यात पुत्र बाण नामक महान्‌ असुर है

ໄວສັມປາຍະນະ ກ່າວວ່າ: «ວິໂຣຈະນະ (Virocana) ມີລູກຊາຍພຽງຄົນດຽວ—ບາລິ (Bali) ຜູ້ມີລິດເດດແລະສະຫງ່າລາສີ. ແລະລູກຊາຍຜູ້ໂດ່ງດັງຂອງບາລິ ແມ່ນ ບານະ (Bāṇa) ອະສຸຣະຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່».

Verse 21

जिसे सब लोग भगवान्‌ शंकरके पार्षद श्रीमान्‌ महाकालके नामसे जानते हैं। भारत! दनुके चौंतीस पुत्र हुए, जो सर्वत्र विख्यात हैं

ໄວສັມປາຍະນະ ກ່າວວ່າ: «ຜູ້ທີ່ຊາວໂລກທັງປວງຮູ້ຈັກວ່າ ມະຫາກາລະ ຜູ້ມີກຽດສົງ່າ ເປັນຜູ້ຕິດຕາມໃກ້ຊິດຂອງພຣະສັງກະຣະ (ພຣະສິວະ)—ໂອ ພາຣະຕະ! ດະນຸມີບຸດ 34 ອົງ ລືຊື່ໄປທົ່ວທຸກທິດ»។

Verse 22

तेषां प्रथमजो राजा विप्रचित्तिमहायशा: । शम्बरो नमुचिश्वैव पुलोमा चेति विश्रुत:

ໄວສັມປາຍະນະ ກ່າວວ່າ: «ໃນພວກເຂົາ ຜູ້ເກີດກ່ອນ ແລະເປັນກະສັດຜູ້ມີຊື່ສຽງຍິ່ງ ແມ່ນ ວິປຣະຈິຕຕິ; ຕໍ່ຈາກນັ້ນມີ ຊັມບະຣະ, ນະມຸຈິ, ແລະ ປຸໂລມາ ອັນລືຊື່. ນີ້ແມ່ນການລຽນລຳດັບສາຍພົວພັນໃນວົງດານະວະ ລູກຫຼານຂອງດະນຸ»។

Verse 23

असिलोमा च केशी च दुर्जयश्वैव दानव: । अयःशिरा अश्वशिरा अश्वशंकुश्न वीर्यवान्‌

ໄວສັມປາຍະນະ ກ່າວວ່າ: «ໃນພວກດານະວະ ມີ ອະສິໂລມາ ແລະ ເກສີ; ຍັງມີດານະວະຊື່ ດຸຣະຈະຍະ; ອີກທັງ ອະຍະຫະສິຣາ (“ຫົວເຫຼັກ”), ອັດສະວະສິຣາ (“ຫົວມ້າ”), ແລະ ອັດສະວະສັງກຸ ຜູ້ມີພະລັງກ້າ»។

Verse 24

तथा गगनमूर्धा च वेगवान्‌ केतुमांश्न॒ सः । स्वर्भानुरश्वो5श्चपतिर्वृषपर्वाजकस्तथा

ໄວສັມປາຍະນະ ກ່າວວ່າ: «ອີກທັງ ກະກະນະມູຣະທາ, ເວກະວານ, ເກຕຸມານ, ສະວັຣພານຸ, ອັດສະວະ, ອັດສະວະປະຕິ, ວຶສະປະຣະວັນ, ແລະ ອະຈະກະ»។

Verse 25

अश्वग्रीवश्च सूक्ष्मश्न तुहुण्डश्व महाबल: । इषुपादेकचक्रश्न विरूपाक्षो हराहरी

ໄວສັມປາຍະນະ ກ່າວວ່າ: «ໃນບັນດາດານະວະຜູ້ລືຊື່ຈາກດະນຸ ມີ ອັດສະວະກຣີວ ແລະ ສູກສະມະ; ຕູຫຸນຑະອັດສະວະ ຜູ້ມີພະລັງຫນັກ; ອິສຸປາດ ແລະ ເອກະຈັກຣະ; ແລະ ວິຣູປາກສະ ພ້ອມດ້ວຍ ຮະຣາ ແລະ ອະຮະຣະ»។

Verse 26

निचन्द्रश्न निकुम्भश्न कुपट: कपटस्तथा । शरभ: शलभश्चैव सूर्याचन्द्रमसौ तथा । एते ख्याता दनोरव॑शे दानवा: परिकीर्तिता:

ໄວສັມປາຍະນະ ກ່າວວ່າ: «ນິຈັນດຣະ ແລະ ນິກຸມພະ, ກຸປະຕະ ແລະ ກະປະຕະ; ສະຣະພະ ແລະ ສະລະພະ; ພ້ອມທັງ ສູຣຍະ ແລະ ຈັນດຣະມາສ—ເຫຼົ່ານີ້ຖືກປະກາດວ່າເປັນດານະວະຜູ້ມີຊື່ສຽງໃນສາຍວົງຂອງ ດະນຸ».

Verse 27

अन्यौ तु खलु देवानां सूर्याचन्द्रमसौ स्मृतौ । अन्यौ दानवमुख्यानां सूर्याचन्द्रमसौ तथा,देवताओंमें जो सूर्य और चन्द्रमा माने गये हैं, वे दूसरे हैं और प्रधान दानवोंमें सूर्य तथा चन्द्रमा दूसरे हैं

ໄວສັມປາຍະນະ ກ່າວວ່າ: «ດວງອາທິດ ແລະ ດວງຈັນ ທີ່ຖືກນັບຖືໃນຫມູ່ເທວະນັ້ນ ເປັນຄູ່ໜຶ່ງ; ແລະໃນຫມູ່ດານະວະຜູ້ເປັນໃຫຍ່ ກໍມີ ‘ສູຣຍະ’ ແລະ ‘ຈັນດຣະ’ ເປັນອີກຄູ່ໜຶ່ງເຊັ່ນກັນ».

Verse 28

इमे च वंशा: प्रथिता: सत्त्ववन्तो महाबला: । दनुपुत्रा महाराज दश दानववंशजा:

ໄວສັມປາຍະນະ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ມະຫາຣາຊາ, ສາຍວົງເຫຼົ່ານີ້ໂດງດັງ ມີຄວາມກ້າຫານ ແລະ ພະລັງອັນໃຫຍ່. ໃນຫມູ່ລູກຊາຍຂອງ ດະນຸ, ມີສິບຕະກູນຂອງດານະວະທີ່ໂດງດັງເປັນພິເສດ».

Verse 29

एकाक्षो मृतपा वीर: प्रलम्बनरकावपि । वातापी शत्रुतपन: शठश्वैव महासुर:

ໄວສັມປາຍະນະ ກ່າວວ່າ: «ຍັງມີ ເອກາກສະ ວິລະຊົນ, ມຣິຕະປະ; ແລະ ປຣະລັມພະ ກັບ ນະຣະກະ; ວາຕາປີ, ສັດຣຸຕະປະນະ, ແລະ ອະສຸຣະໃຫຍ່ ສະຖະ; ພ້ອມທັງ ກະວິດຖະ, ວະນາຍຸ, ແລະ ດານະວະ ດີຣຄະຊິຫນະ. ໂອ ພາຣະຕະ, ລູກແລະຫລານຂອງເຂົາເຈົ້າ ຖືກກ່າວວ່າມີຈໍານວນຫາທີ່ນັບບໍ່ໄດ້».

Verse 30

गविष्ठश्न॒ वनायुश्न दीर्घजिद्दश्व॒ दानव: । असंख्येया: स्मृतास्तेषां पुत्रा: पौत्राश्न भारत

ໄວສັມປາຍະນະ ກ່າວວ່າ: «ໃນນີ້ໄດ້ເອີ້ນນາມ ກະວິດຖະ, ວະນາຍຸ, ແລະ ດານະວະ ດີຣຄະຊິຫນະ. ໂອ ພາຣະຕະ, ລູກແລະຫລານຂອງເຂົາເຈົ້າ ຖືກຈື່ຈໍາວ່າມີຈໍານວນຫາທີ່ນັບບໍ່ໄດ້».

Verse 31

सिंहिका सुषुवे पुत्र॑ राहुं चन्द्रार्कमर्टनम्‌ । सुचन्द्रं चन्द्रहर्तारं तथा चन्द्रप्रमर्दनम्‌

ໄວສັມປາຍະນະ ກ່າວວ່າ: ສິງຫິກາ ໄດ້ໃຫ້ກຳເນີດບຸດຊື່ ຣາຫຸ ຜູ້ມີຊື່ສຽງໃນການຫຍັບຫຍາມ ແລະເຮັດໃຫ້ພຣະຈັນ ແລະພຣະອາທິດ ມືດມົນ. ນາງຍັງໃຫ້ກຳເນີດ ສຸຈັນດຣະ, ຈັນດຣະຫາຣຕາ (ຜູ້ລັກພຣະຈັນ) ແລະ ຈັນດຣະປຣະມັຣດະນ (ຜູ້ບົດຂີ້ພຣະຈັນ) ອີກດ້ວຍ.

Verse 32

क्रूरस्वभावं क्रूराया: पुत्रपौत्रमनन्तकम्‌ | गण: क्रोधवशो नाम क्रूरकर्मारिमर्दन:

ໄວສັມປາຍະນະ ກ່າວວ່າ: ຈາກ ກຣູຣາ ຜູ້ມີນິໄສໂຫດຮ້າຍ ໄດ້ເກີດມີລູກແລະຫຼານຈຳນວນຫາທີ່ສິ້ນສຸດບໍ່ໄດ້ ລ້ວນມີຄວາມໂຫດຮ້າຍເຊັ່ນດຽວກັນ. ໃນບັນດາລູກຫຼານນັ້ນ ຍັງມີກອງພວກຊື່ ກໂຣທະວະສະ ຜູ້ດຸຮ້າຍໃນການກະທຳ ແລະເລື່ອງຊື່ວ່າເປັນຜູ້ທຳລາຍສັດຕູ.

Verse 33

दनायुष: पुनः पुत्राश्नत्वारो5सुरपुड्रवा: | विक्षरो बलवीरौ च वृत्रश्नैव महासुर:,दनायुके असुरोंमें श्रेष्ठ चार पुत्र हुए--विक्षर, बल, वीर और महान्‌ असुर वृत्र

ໄວສັມປາຍະນະ ກ່າວວ່າ: ຈາກ ດານາຍຸ ໄດ້ເກີດບຸດສີ່ຄົນ ເປັນຜູ້ເດັ່ນໃນບັນດາອະສຸຣະ—ວິກສະຣະ, ບະລະ, ວີຣະ ແລະ ວຣິຕຣະ ອະສຸຣະຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່.

Verse 34

कालाया: प्रथिता: पुत्रा: कालकल्पा: प्रहारिण: | प्रविख्याता महावीर्या दानवेषु परंतपा:

ໄວສັມປາຍະນະ ກ່າວວ່າ: ບຸດຂອງ ກາລາ ເປັນທີ່ໂດ່ງດັງ ຊຳນານໃນການຟັນຟາດດ້ວຍອາວຸດ ແລະນ່າຢ້ານດັ່ງກັບ ກາລະ (ຄວາມຕາຍ) ເອງ. ໃນຫມູ່ດານະວະ ພວກເຂົາມີຊື່ສຽງຍິ່ງໃຫຍ່ ເປັນວີຣະຊົນຜູ້ກ້າຫານ ແລະເປັນຜູ້ເຮັດໃຫ້ສັດຕູຮ້ອນຮົນ.

Verse 35

विनाशनकश्ष क्रोधक्ष क्रोधहन्ता तथैव च | क्रोधशत्रुस्तथैवान्ये कालकेया इति श्रुता:

ໄວສັມປາຍະນະ ກ່າວວ່າ: “ວິນາສະນະກະ, ກໂຣທະ, ກໂຣທະຫັນຕາ, ແລະ ກໂຣທະສັດຕຣຸ—ເຫຼົ່ານີ້ ແລະອື່ນໆ ທີ່ໂດ່ງດັງວ່າ ກາລະເກຍ (Kālakeya) ນັ້ນ ເປັນທີ່ໄດ້ຍິນຕາມປະເພນີ.”

Verse 36

असुराणामुपाध्याय: शुक्रस्त्वृषिसुतो 5भवत्‌ | ख्याताश्लोशनस: पुत्रा क्षत्वारो$सुरयाजका:

ໄວສັມປາຍະນະ ກ່າວວ່າ: ອາຈານແລະປຸໂຣຫິດຂອງອະສຸຣະ ແມ່ນ ສຸກຣະ (Śukra) ບຸດແຫ່ງມະຫາຣິສີ. ທ່ານຍັງໂດງດັງດ້ວຍນາມ ອຸສະນາ (Uśanā). ອຸສະນາມີບຸດສີ່ຄົນ ມີຊື່ສຽງເປັນປຸໂຣຫິດຜູ້ປະກອບຍັດຍະໃຫ້ແກ່ອະສຸຣະ—ຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ ແມ່ນແຕ່ໃນຫມູ່ອະສຸຣະ ກໍມີວິຊາ ອຳນາດພິທີກຳ ແລະສາຍວົງປຸໂຣຫິດສືບທອດຢ່າງໝັ້ນຄົງ.

Verse 37

त्वष्टाधरस्तथातन्रिक्ष द्वावन्यौ रौद्रकर्मिणौ । तेजसा सूर्यसंकाशा ब्रह्मलोकपरायणा:

ນອກຈາກນັ້ນ ຍັງມີບຸດອີກສອງຄົນ ຄື ຕະວັດຖາທະຣະ (Tvaṣṭādhara) ແລະ ອະຕຣິ (Atri) ຜູ້ປະພຶດ ແລະໃຫ້ຜູ້ອື່ນປະພຶດກຳອັນດຸຮ້າຍ (ຣາວດຣະກັມມະ). ບຸດທັງຫມົດຂອງອຸສະນາ ສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງດວງອາທິດ ແລະຖືວ່າ ພຣະຫມະໂລກ (Brahmaloka) ເປັນທີ່ພຶ່ງສູງສຸດ.

Verse 38

इत्येष वंशप्रभव: कथितस्ते तरस्विनाम्‌ | असुराणां सुराणां च पुराणे संश्रुतो मया

ໄວສັມປາຍະນະ ກ່າວວ່າ: ດັ່ງນັ້ນ ໂອ້ ພຣະຣາຊາ, ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເລົ່າໃຫ້ທ່ານຟັງແລ້ວ ເຖິງກຳເນີດແຫ່ງສາຍວົງຂອງຜູ້ມີພະລັງ—ທັງອະສຸຣະ ແລະ ເທວະ—ຕາມທີ່ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຍິນສືບມາໃນປະເພນີປຸຣານະ (Purāṇa).

Verse 39

एतेषां यदपत्यं तु न शक्‍्यं तदशेषत: । प्रसंख्यातुं महीपाल गुणभूतमनन्तकम्‌

ໄວສັມປາຍະນະ ກ່າວວ່າ: ໂອ້ ພຣະຣາຊາ, ບັນດາລູກຫຼານຂອງພວກນີ້ ບໍ່ອາດນັບໃຫ້ຄົບຖ້ວນໄດ້; ບໍ່ອາດຈະຈັດນັບໃຫ້ໝົດສິ້ນໄດ້ ເພາະຈຳນວນຂອງພວກເຂົາໄຮ້ຂອບເຂດ.

Verse 40

तार्क्ष्यक्षारिष्टनेमिश्व॒ तथैव गरुडह़ारुणौ । आरुणिवररिणिश्रैव वैनतेया: प्रकीर्तिता:

ໄວສັມປາຍະນະ ກ່າວວ່າ: ໂອ້ ພຣະຣາຊາ, ຕາຣກສະຍະ (Tārkṣya), ອະຣິສຕະເນມິ (Ariṣṭanemi), ກະຣຸດ (Garuḍa), ອະຣຸນ (Aruṇa), ແລະຍັງມີ ອາຣຸນິ (Āruṇi) ກັບ ວະຣຸນິ (Varuṇi) ຖືກກ່າວຂານວ່າເປັນບຸດຂອງ ວິນະຕາ (Vinatā). ລູກຫຼານຂອງພວກເຂົາກໍບໍ່ອາດນັບໃຫ້ຄົບໄດ້ ເພາະກ່າວກັນວ່າໄຮ້ທີ່ສິ້ນສຸດ—ເປັນເຄື່ອງຊີ້ເຖິງການແຜ່ຂະຫຍາຍອັນກວ້າງໃຫຍ່ ແລະບໍ່ອາດວັດໄດ້ ຂອງສາຍວົງທິບພະເຫຼົ່ານີ້.

Verse 41

शेषो5नन्तो वासुकिश्न तक्षकश्न भुजड्भम: । कूर्मश्न॒ कुलिकश्नैव काद्रवेया: प्रकीर्तिता:,शेष, अनन्त, वासुकि, तक्षक, कूर्म और कुलिक आदि नागगण कढ्रूके पुत्र कहलाते हैं

ໄວສັມປາຍະນະ ກ່າວວ່າ: «ເສສະ, ອະນັນຕະ, ວາສຸກິ, ຕັກສະກະ; ພ້ອມທັງນາກ ພຸຊະກະ, ກູຣມະ ແລະ ກຸລິກະ—ເຫຼົ່ານີ້ຖືກສັນລະເສີນວ່າເປັນບຸດຂອງກັດຣູ»។ ການເລົ່ານີ້ເນັ້ນການຈັດລຳດັບສາຍເລືອດຂອງນາກ ເພື່ອວາງກອບໃຫ້ບົດບາດ ຄວາມຂັດແຍ່ງ ແລະ ໜ້າທີ່ໃນໂລກແຫ່ງທຳຂອງມະຫາກາບີນີ້។

Verse 42

भीमसेनोग्रसेनौ च सुपर्णो वरुणस्तथा । गोपतिर्धतराष्ट्रश्न सूर्यवर्चाश्न सप्तम:

ໄວສັມປາຍະນະ ກ່າວວ່າ: «ພີມະເສນ ແລະ ອຸກຣະເສນ; ສຸປັນນະ ແລະ ວະຣຸນະ; ໂຄປະຕິ ແລະ ທຣິຕະຣາຊະຕຣະ; ແລະເປັນອັນທີ 7 ຄື ສູຣະຍະວັຣຈາ—ນີ້ແມ່ນນາມທີ່ກຳລັງຖືກລຽນລຳດັບ»។ ໃນບົດບາດຂອງມັນ ຂໍ້ຄວາມນີ້ເປັນສ່ວນໜຶ່ງຂອງບັນຊີສາຍເລືອດ ເນັ້ນຕົ້ນກຳເນີດແລະອົງຄຸນຂອງຜູ້ມີນາມ; ບັນຊີແບບນີ້ໃນມະຫາພາຣະຕະ ຕອກຢ້ຳວ່າ ສາຍເລືອດ ຄຳປະຕິຍານ ແລະ ນິໄສທີ່ສືບທອດ ກຳນົດໜ້າທີ່ (ທຳ) ແລະ ຄວາມຮັບຜິດຊອບທາງສັງຄົມ.

Verse 43

सत्यवागर्कपर्णश्व प्रयुतश्चापि विश्रुत: । भीमश्रित्ररथश्वैव विख्यात: सर्वविद्‌ वशी

ໄວສັມປາຍະນະ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ພະຣາຊາ, ໃນພວກນັ້ນມີຜູ້ມີຊື່ສຽງ—ສັດຕະຍະວາກ (Satyavāk), ອາຣະກະປັນນະ (Arkaparṇa), ປຣະຍຸຕະ (Prayuta), ແລະ ວິຊຣຸຕະ (Viśruta); ອີກທັງ ພີມະ (Bhīma) ແລະ ຈິຕຣະຣະຖະ (Citraratha)—ຜູ້ໂດດເດັ່ນ ຮູ້ທົ່ວ ແລະ ຄວບຄຸມຕົນໄດ້»។ ຂໍ້ຄວາມນີ້ຊີ້ວ່າ ຄວາມຍິ່ງໃຫຍ່ບໍ່ໄດ້ວັດດ້ວຍອຳນາດ ຫຼື ສາຍເລືອດເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ດ້ວຍການຊະນະຕົນ ແລະ ຄວາມໝັ້ນຄົງໃນວາຈາສັດຈະ.

Verse 44

तथा शालिशिरा राजन पर्जन्यश्व चतुर्दश: । कलि: पञ्चदशस्तेषां नारदश्षैव षोडश: । इत्येते देवगन्धर्वा मौनेया: परिकीर्तिता:

ໄວສັມປາຍະນະ ກ່າວວ່າ: «ດັ່ງນັ້ນເຊັ່ນກັນ ໂອ ພະຣາຊາ: ສາລິຊິຣາ (Śāliśirā); ແລະ ປັຣຊັນຍະ (Parjanya) ເປັນອັນທີ 14; ກະລິ (Kali) ເປັນອັນທີ 15; ແລະ ນາຣະດະ (Nārada) ແທ້ໆ ເປັນອັນທີ 16. ດັ່ງນັ້ນ ທັງ 16 ນີ້ ຖືກປະກາດວ່າເປັນ ເທວະຄັນທະວະມູນະຍະ (Mauneya Devagandharva).» ໃນບົດບາດຂອງມັນ ຂໍ້ຄວາມນີ້ປິດທ້າຍການລຽນລຳດັບສາຍເລືອດ ເນັ້ນວ່າ ອັດຕະລັກຕາມກຳເນີດແລະການຈັດປະເພດ ຖືກຮັກສາຢ່າງລະອຽດໃນໂລກທຳຂອງມະຫາກາບີນີ້, ເພາະອັດຕະລັກນຳພາໜ້າທີ່ ຊື່ສຽງ ແລະ ຜົນຕາມມາ.

Verse 45

अथ प्रभूतान्यन्यानि कीर्तयिष्यामि भारत । अनवद्यां मनुं वंशामसुरां मार्गणप्रियाम्‌

ໄວສັມປາຍະນະ ກ່າວວ່າ: «ບັດນີ້ ໂອ ພາຣະຕະ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະເລົ່າສາຍເລືອດອື່ນໆອີກຫຼາຍ—ອະນະວັດຍາ (Anavadyā), ມະນຸ (Manu), ວັງສາ (Vaṃśā), ອະສຸຣາ (Asurā), ແລະ ມາຣກະນະປຣິຍາ (Mārgaṇapriyā).» ໃນບົດບາດຂອງມັນ ການເລົ່ານີ້ສືບຕໍ່ການວາງແຜນທີ່ສາຍເລືອດຂອງສັດຕະວະແລະກຸ່ມຊົນ, ນຳສະເໜີການກຳເນີດແລະການສືບທອດບໍ່ໃຫ້ເປັນແຕ່ບັນຊີ, ແຕ່ເປັນວິທີຈັດວາງຊຸມຊົນໃຫ້ຢູ່ໃນລຳດັບທາງຈັກກະວານ-ທຳ ແລະ ສະແດງວ່າກຸ່ມຫຼາຍຫຼາຍເກີດຂຶ້ນຈາກຜູ້ໃຫ້ກຳເນີດທີ່ແນ່ນອນແນວໃດ.

Verse 46

अरूपां सुभगां भासीमिति प्राधा व्यजायत । सिद्धः पूर्णश्न बर्लिश्न पूर्णायुश्ष महायशा:

ໄວສັມປາຍະນະ ກ່າວວ່າ: ຈາກ ປຣາທາ ໄດ້ເກີດບຸດຣີຊື່ ອະຣູປາ, ສຸພະຄາ, ແລະ ພາສີ. ຈາກນາງນັ້ນເອງ ຍັງເກີດບຸດເຊັ່ນ ສິດທະ, ປູຣະນະ, ບະຣະຫິ, ປູຣະນາຍຸ, ແລະ ມະຫາຍະສະ ຜູ້ມີກຽດສຽງຍິ່ງ. ໃນການບັນຍາຍວົງສານຸກົມນີ້ ມະຫາກາບຍົກໃຫ້ເຫັນວ່າ ສາຍພັນຂອງເທວະ ແລະ ກຶ່ງເທວະ ຖືກສືບຄົ້ນໄປຫາແມ່ຜູ້ໃຫ້ກຳເນີດແຕ່ລະອົງ ເປັນລຳດັບມີຊື່ມີນາມ ບໍ່ແມ່ນເກີດຂຶ້ນໂດຍບັງເອີນ.

Verse 47

ब्रह्मचारी रतिगुण: सुपर्णश्वेव सप्तम: । विश्वावसुश्च भानुश्च सुचन्द्रो दशमस्तथा

ໄວສັມປາຍະນະ ກ່າວວ່າ: ຈາກ ປຣາທາ ຍັງເກີດເທວະຄັນທະຣະວະ 10 ອົງ—ພຣະຫມະຈາຣີ, ຣະຕິຄຸນະ, ສຸປັນນະ (ເປັນອົງທີ 7), ຕໍ່ມາ ວິສະວາວະສຸ ແລະ ພານຸ, ແລະອົງທີ 10 ຄື ສຸຈັນທຣະ. ດັ່ງນັ້ນ ສາຍວົງສານຸກົມຈຶ່ງດຳເນີນຕໍ່ໄປ ໂດຍລຽນນາມບັນດາວົງສາສະຫວັນທີ່ເກີດຈາກ ປຣາທາ ທິດາຂອງ ທັກສະ.

Verse 48

इत्येते देवगन्धर्वा: प्राधेया: परिकीर्तिता: । इमं॑ त्वप्सरसां वंशं विदितं पुण्यलक्षणम्‌

ໄວສັມປາຍະນະ ກ່າວວ່າ: “ດັ່ງນີ້ ເທວະຄັນທະຣະວະເຫຼົ່ານີ້ ຜູ້ເປັນລູກຫຼານຂອງ ປຣາທາ ໄດ້ຖືກກ່າວຂານຈົບຖ້ວນແລ້ວ. ບັດນີ້, ໂອ ພາຣະຕະ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະເລົ່າວົງສາຂອງ ອັບສະຣາ ທັງຫຼາຍ—ຜູ້ເປັນທີ່ຮູ້ຈັກກັນດີ ແລະມີລັກສະນະມົງຄຸນ.”

Verse 49

प्राधासूत महाभागा देवी देवर्षित: पुरा । अलनम्बुषा मिश्रकेशी विद्युत्पर्णा तिलोत्तमा

ໄວສັມປາຍະນະ ກ່າວວ່າ: ໂອ ພາຣະຕະ, ໃນການກ່ອນ ເທວີ ປຣາທາ ຜູ້ມີສິຣິມົງຄຸນ ໄດ້ມີສັມພັນກັບ ເທວະຣິສິ (ກັດຊະຍະປະ) ແລະໄດ້ໃຫ້ກຳເນີດອັບສະຣາອັນລືຊື່—ອະລັມບູຊາ, ມິສຣະເກສີ, ວິດຍຸດປັນນາ, ແລະ ຕິໂລດຕະມາ. ການບັນຍາຍນີ້ສືບຕໍ່ບັນຊີວົງສາຂອງຜູ້ເກີດຈາກສາຍຂອງ ທັກສະ, ຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ ແມ່ນແຕ່ນັກສິລະປະແຫ່ງສະຫວັນ ແລະນາງຟ້າອັບສະຣາ ກໍເກີດຈາກການຮ່ວມສັມພັນທີ່ຖືກກຳນົດໄວ້ ເພື່ອຄ້ຳຈຸນລະບຽບແຫ່ງຈັກກະວານ ບໍ່ແມ່ນເພາະຕັນຫາສ່ວນຕົວ.

Verse 50

अरुणा रक्षिता चैव रम्भा तद्धन्मनोरमा | केशिनी च सुबाहुश्च सुरता सुरजा तथा

ໄວສັມປາຍະນະ ກ່າວວ່າ: “(ໃນບັນດາອັບສະຣາອັນລືຊື່ນັ້ນ) ມີ ອະຣຸນາ, ຣັກສິຕາ, ຣັມພາ, ແລະ ມະໂນຣະມາ ຜູ້ງາມຢ່າງຫາທຽບບໍ່; ຍັງມີ ເກສິນີ ແລະ ສຸບາຫຸ, ພ້ອມດ້ວຍ ສຸຣະຕາ ແລະ ສຸຣະຊາ.” ໃນການບັນຍາຍວົງສານຸກົມນີ້ ຜູ້ເລົ່າສືບຕໍ່ລຽນນາມນາງຟ້າອັບສະຣາຜູ້ມີຊື່ສຽງ ຜູ້ເກີດໃນສາຍເທວະ, ເພື່ອຊີ້ໃຫ້ເຫັນຄວາມຫຼາກຫຼາຍ ແລະກຽດສຽງຂອງຜູ້ເກີດຈາກການຮ່ວມສັມພັນອັນສັກສິດ ແລະສາຍວົງສາ.

Verse 51

सुप्रिया चातिबाहुश्न विख्यातौ च हाहा हूहू: । तुम्बुरुश्नेति चत्वार: स्मृता गन्धर्वसत्तमा:

ໄວສັມປາຍະນະ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ພາຣະຕະ! ສຸປຣິຍາ ແລະ ອະຕິບາຫຸ, ທັງ ຮາຮາ ແລະ ຮູຮູ ຜູ້ໂດງດັງ, ພ້ອມດ້ວຍ ຕຸມບຸຣຸ—ທັງສີ່ນີ້ ຖືກຈື່ຈຳວ່າເປັນຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ທີ່ສຸດໃນຫມູ່ຄັນທະວະ»។ ໃນການບັນຍາຍສາຍວົງສາ, ຄຳກະວີນີ້ປິດທ້າຍບັນຊີນັກດົນຕີສະຫວັນຜູ້ໂດງດັງ, ເນັ້ນປະເພນີການຮັກສາວົງສາແລະກຽດຊື່ ເປັນສ່ວນໜຶ່ງຂອງປະຫວັດສາດອັນສັກສິດ។

Verse 52

अमृतं ब्राह्मणा गावो गन्धर्वाप्सरसस्तथा | अपत्यं कपिलायास्तु पुराणे परिकीर्तितम्‌,अमृत, ब्राह्मण, गौएँ, गन्धर्व तथा अप्सराएँ--ये सब पुराणमें कपिलाकी संतानें बतायी गयी हैं

ໄວສັມປາຍະນະ ກ່າວວ່າ: «ໃນປະເພນີປຸຣານະ ໄດ້ປະກາດໄວ້ວ່າ ອະມຣິຕະ (ນ້ຳອະມະຕະ), ພຣາຫມະນະ, ຝູງງົວ, ແລະທັງ ຄັນທະວະ ກັບ ອັບສະຣາ—ທັງໝົດນີ້ ເປັນລູກຫຼານຂອງ ກະປິລາ»។ ຄຳກະວີນີ້ວາງສິ່ງອັນນ່າເຄົາລົບແລະເປັນປະໂຫຍດ—ນ້ຳອະມະຕະ, ຜູ້ພິທັກລະບຽບພິທີກຳ, ງົວຜູ້ຫຼ້ຽງຊີວິດ, ແລະສັດສະຫວັນ—ໃຫ້ເກີດຈາກຕົ້ນກຳເນີດດຽວ ເພື່ອຊີ້ໃຫ້ເຫັນໂລກທີ່ຖືກຈັດຮູບໂດຍຄວາມສັກສິດ, ການຫຼ້ຽງດູ, ແລະຄວາມກົງກັນຂອງຈັກກະວານ.

Verse 53

इति ते सर्वभूतानां सम्भव: कथितो मया । यथावत्‌ सम्परिख्यातो गन्धर्वाप्सरसां तथा

ໄວສັມປາຍະນະ ກ່າວວ່າ: «ດັ່ງນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເລົ່າໃຫ້ທ່ານຟັງແລ້ວ ເຖິງກຳເນີດຂອງສັດທັງປວງ. ໂອ ພະຣາຊາ! ຂ້າພະເຈົ້າຍັງໄດ້ບັນຍາຍຕາມລຳດັບຢ່າງຖືກຕ້ອງ ເຖິງການເກີດແລະສາຍວົງສາຂອງ ຄັນທະວະ ແລະ ອັບສະຣາ ດ້ວຍ»។

Verse 54

भुजज़ानां सुपर्णानां रुद्राणां मरुतां तथा । गवां च ब्राह्मणानां च श्रीमतां पुण्यकर्मणाम्‌

ໄວສັມປາຍະນະ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ພະຣາຊາ! ດັ່ງນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເລົ່າໃຫ້ທ່ານຟັງເຖິງກຳເນີດຂອງສັດທັງປວງ—ແລະຍັງໄດ້ບັນຍາຍຢ່າງຖືກຕ້ອງ ເຖິງການເກີດຂອງ ຄັນທະວະ ແລະ ອັບສະຣາ, ນາຄາ, ສຸປັນນະ, ຣຸດຣະ, ຝູງມະຣຸດ, ຝູງງົວ, ແລະ ພຣາຫມະນະຜູ້ຮັ່ງມີດ້ວຍສິຣີ ຜູ້ກະທຳກຸສົນ»។

Verse 55

आयुष्यश्चैव पुण्यश्न धन्य: श्रुतिसुखावह: । श्रोतव्यश्वैव सततं श्राव्यश्वैवानसूयता

ໄວສັມປາຍະນະ ກ່າວວ່າ: «ເຫດການນີ້ເປັນສິ່ງທີ່ເພີ່ມອາຍຸ ແລະເປັນກຸສົນ, ຄວນແກ່ການສັນລະເສີນ ແລະນ່າຊື່ນໃຈໃນການຟັງ. ດັ່ງນັ້ນ ຄວນຟັງມັນເປັນນິດ ແລະຄວນອ່ານໃຫ້ຜູ້ອື່ນຟັງດ້ວຍ—ໂດຍບໍ່ຈ້ອງຈັບຜິດ ແລະບໍ່ອິດສາ»។

Verse 56

इमं तु वंशं नियमेन यः पठेत्‌ महात्मनां ब्राह्मणदेवसंनिधौ । अपत्यलाभं॑ लभते स पुष्कलं श्रियं यश: प्रेत्य च शो भनां गतिम्‌

ໄວສັມປາຍະນະ ກ່າວວ່າ: ຜູ້ໃດທີ່ດ້ວຍການຮັກສາວິໄນ ແລະປະພຶດຕາມພິທີຢ່າງຖືກຕ້ອງ ສວດອ່ານວົງສາວະລີອັນສູງສົ່ງນີ້ ໃນທ່າມກາງພຣາຫມະນ ແລະເທວະດາ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບລູກຫຼານອຸດົມ ຄວາມຮັ່ງມີ ແລະຊື່ສຽງ; ແລະເມື່ອຕາຍໄປ ຈະເຖິງຄະຕິອັນງາມ ແລະເປັນມົງຄຸນ.

Verse 64

इस प्रकार श्रीमह्याभारत आदिपर्वके अन्तर्गत अंशावतरणपर्वमें चौंसठवाँ अध्याय पूरा हुआ

ດັ່ງນັ້ນ ຈຶ່ງສິ້ນສຸດບົດທີ 64 ໃນພາກ Aṃśāvataraṇa ພາຍໃນ Ādi Parva ຂອງມະຫາພາຣະຕະອັນຄວນແກ່ການນົບນ້ອມ. ຂໍ້ປິດທ້າຍນີ້ເປັນການປະກາດປິດບົດຢ່າງເປັນທາງການ ເພື່ອເຕືອນຜູ້ຟັງວ່າ ເຫດການທີ່ຄ່ອຍໆຄືບໜ້າໃນມະຫາກາບນີ້ ຖືກຈັດວາງໄວ້ໃນແຜນການອັນສັກສິດອັນໃຫຍ່—ການປາກົດອະວະຕານຂອງເທວະດາ ແລະຜົນສະທ້ອນທາງທຳມະຂອງມັນ.

Verse 65

इति श्रीमहाभारते आदिपर्वणि सम्भवपर्वणि आदित्यादिवंशकथने पज्चषष्टितमो< ध्याय:,इस प्रकार श्रीमहाभारत आदिपरव्वके अन्तर्गत सम्भवपर्वमें आदित्यादिवंशकथनविषयक पैंसठवाँ अध्याय पूरा हुआ

ດັ່ງນັ້ນ ໃນ «ສຣີ ມະຫາພາຣະຕະ» ພາຍໃນ Ādi Parva ແລະໂດຍສະເພາະໃນ Sambhava Parva ບົດທີ 65—ວ່າດ້ວຍການເລົ່າວົງສາສຸລິຍະ (ອາທິດຕະຍະ) ແລະຕົ້ນກຳເນີດລາຊະວົງອື່ນໆ—ກໍສິ້ນສຸດລົງ. ຂໍ້ປິດທ້າຍນີ້ໝາຍເຖິງການສຳເລັດຂອງໜ່ວຍການຖ່າຍທອດ ແລະເນັ້ນການຮັກສາວົງສາວະລີ ແລະປະເພນີຢ່າງສັດຊື່ ເປັນພື້ນຖານໃນການເຂົ້າໃຈໜ້າທີ່ ຄວາມຂັດແຍ້ງ ແລະການເລືອກທາງທຳມະໃນພາຍຫຼັງ.

Verse 231

रुद्रस्यानुचर: श्रीमान्‌ महाकालेति यं विदु: । चतुस्त्रिंशद्‌ दनो: पुत्रा: ख्याता: सर्वत्र भारत

ໄວສັມປາຍະນະ ກ່າວວ່າ: ມີຜູ້ຕິດຕາມຂອງຣຸດຣະຜູ້ສົງ່າງາມ ທີ່ຜູ້ຄົນຮູ້ຈັກດ້ວຍນາມ «ມະຫາກາລະ»; ແລະບຸດທັງສາມສິບສີ່ຂອງດານຸ ກໍເປັນທີ່ໂດ່ງດັງທົ່ວທຸກແຫ່ງ, ໂອ ພາຣະຕະ.